Gisteren presenteerden de Judo Bond Nederland en de Europese Judo Unie met trots het Europees Kampioenschap Judo voor senioren 2027. Na maar liefst 22 jaar krijgt Nederland opnieuw de eer om dit prestigieuze individuele EK te organiseren. In 2027 vormt Apeldoorn het bruisende decor waar Europa’s beste judoka’s de strijd met elkaar aangaan. Een belangrijk EK in aanloop op de Olympische Spelen een jaar later in Los Angeles.
Nederland heeft door de jaren heen keer op keer bewezen een toonaangevend organisator te zijn van EK’s en WK’s. Onze ervaring, passie en professionaliteit maken dat internationale topsportevenementen hier in uitstekende handen zijn.
Tijdens een gepassioneerde toespraak benadrukte EJU-voorzitter Laslo Toth bovendien een indrukwekkend historisch feit: na 75 jaar Europese Kampioenschappen staat Nederland met maar liefst 105 medailles op een tweede plaats in de all-time medailleranking. Een prestatie om enorm trots op te zijn! Alleen Frankrijk blijft ons voor.
In de koninklijke stallen van Paleis Het Loo werd het contract officieel ondertekend door de JBN, de EJU en de provincie Gelderland — een krachtig symbool van samenwerking en ambitie.
De komende jaren gaan de JBN en de provincie Gelderland het EK actief tot leven brengen. Met inspirerende initiatieven, evenementen en sportstimuleringsprojecten wordt niet alleen toegewerkt naar een onvergetelijk Europees Kampioenschap, maar krijgt de judosport in Nederland een krachtige en positieve impuls. Mark Huizinga werd gepresenteerd als toernooidirecteur; een functie die de voormalig Olympisch Kampioen op het lijf geschreven is.
Op weg naar Apeldoorn 2027 — samen bouwen we aan een kampioenschap dat inspireert, verbindt en geschiedenis schrijft! 🥋✨
Kijk HIER voor een uitgebreid verslag op de site van de EJU
Succes op het laatste WK voor veteranen in november is ontstaan tijdens alle trainingen die aan dit toernooi vooraf zijn gegaan. Alle judo-, BJJ-, kracht-, fiets- en zwemtrainingen kwamen samen op 6 november in Parijs. Niet de gemakkelijkste weg dit jaar, door verdrietige privéomstandigheden en diverse blessures die mijn adaptatievermogen ernstig op de proef hebben gesteld. Maar deze hebbende wil om succes te behalen op het EK en WK uiteindelijk niet in de weg hebben gestaan. Zelf toen hete eigenlijk niet kon, ben ik naar Riga gegaan en ben gewoon de mat op gegaan en sterk judo laten zien.
Omdat Parijs een goed te bereiken locatie is, was het aantal deelnemers ongekend groot dit WK met bijna 2500 deelnemers uit 67 landen. Nederland was weer heel beperkt aanwezig, wat ik nog steeds jammer vind en eigenlijk niet begrijp. In mijn klasse M7/+100 waren we met zijn 13-en. Dat betekende dus 4 wedstrijden en de druk om niet te verliezen in de voorrondes was groot.
De wedstrijden verliepen soepel en volgens plan in de voorrondes. Niet te veel energie verspelen dus als dat niet nodig is. Snelle uchi-mata’s waren voldoende voor ippons. De finale was zoals verwacht een pakkingsgevecht, waarbij de tegenstander uit Hongarije niet echt in beweging wilde komen. Dan niet dacht ik en dus werd het plan B, vastzetten en hem tegen drie shido’s laten aanlopen Ruim binnen de reguliere tijd kreeg hij zijn derde shido en dus was de partij over en de 14 WK titel een feit. Ik kreeg vanuit de IJF complimenten over mijn judo en de unieke reeks die ik heb neergezet.
Het is alweer de 10e keer dat ik de EK en WK titel in hetzelfde jaar win. De totale reeks wordt steeds bijzonderder. Ik krijg geregeld de vraag of alle gewrichten het nog goed doen allemaal. Los van de linkerknie die wat onwillig is, is het allemaal nog goed te doen. Weinig pijntjes en blessures. Ik ga dus in ieder geval nog een jaar door. Veel verder wil ik niet kijken op dit moment. Voor nu verteert het lichaam alle trainingen nog prima en geniet ik nog steeds van alle energie die ik erin stop en kom elke keer voldaan thuis.
Veelal zijn de krachttrainingen op maandag en vrijdag morgen op 7 uur. Vroeg op dus en niet verzaken. Meestal met mijn judomaat, maar ook als hij niet kon, ging ik zelf wel. Mijn vrouw vraagt wel eens, waarom altijd die druk om te trainen. Het voelt niet als druk, maar gewoon het nakomen van afspraken en omdat ik het leuk vind en er veel plezier aan beleef. Het plan dat ik in mijn hoofd heb wijk ik niet makkelijk van af, omdat dit is wat er nodig is om de titels te prolongeren. Het voelt voor mijzelf dus ook niet echt als een opoffering. Ik heb inmiddels voldoende vrije tijd om te herstellen van de trainingen. Net die ene training extra maakt dat je succesvol kunt zijn en de bereidheid heb ik altijd gehad om die extra stap te maken in mijn sport, maar zeker ook in mijn werk.
Recent heb ik eindelijk de beelden van mijn NK in 1991 weer gevonden. Het NK waarbij ik na een lange reis mijn eerste brons won, toen nog in de +95kg klasse. Geen gemakkelijke route, maar een die ik me altijd al had voorgenomen en die net als bij al die EK en WK medailles om opoffering vroeg. Die heb ik me altijd willen getroosten, omdat ik erin geloofde dat dit een haalbaar doel was voor mij. Onderstaande de link naar Youtube:
Ook toen al wist ik dat je met hard trainen resultaat kon behalen. Maar zoals beschreven in mijn blog van april 2025 over trainen kun je leren, stond ik toen pas halverwege de reis die ik als judoka heb afgelegd. Ik moest nog veel leren, met name over hoe je sterker wordt en hoe je die kracht effectief kunt omzetten in een balansverstoring en worpen die een score opleveren.
Trouw aan je training zijn, zit hem dus in discipline, eerlijk zijn, geen smoesjes, geen geklaag, toewijding, op tijd zijn, voldoende rust, gezonde voeding en bereid zijn om de opofferingen die alle trainingen vragen ook daadwerkelijk te leveren. Ben je bereid die prijs te betalen? Stel jezelf de vraag eens of jij trouw bent om alle opofferingen te leveren om je doel te behalen? Of dit nu is in je werk, je sport, hobby of welk doel te ook wil bereiken. Kun jij die vraag dan eerlijk beantwoorden achteraf als het wel of net niet gelukt is allemaal?
In het judo gaat het net als in het normale leven over meebuigen en gebruik maken van de kracht van je tegenstanders om succesvol te zijn. Het gaat er dus niet om wie de sterkste is, maar wie alles wat hij geleerd heeft en wat hij geoefend heeft in al zijn trainingen weet om te zetten in die succesvolle techniek die leidt tot een score.
Stel dus elke training weer doelen, maar wees daar flexibel in tijdens de training om deze bij te stellen als het lichaam of de geest daarom vraagt. Ook hiermee boost je de wedstrijd na, immers een wedstrijd verloopt bijna nooit zoals uitgedacht, maar vraagt om aanpassingsvermogen om je doel te behalen. Pas dan kun en zul je succesvol zijn.
Als ik eerlijk ben naar mijzelf was ik dit jaar niet flexibel genoeg, maar was toch succesvol. Zo een lange reeks van gouden medailles heeft bij mij ook het idee gevat dat dit de succesformule is voor de komende jaren. De kwantiteit was weer hoog in het aantal trainingen. Wellicht kan dat minder in het nieuwe jaar, en de kwaliteit nog hoger. Nog beter op mijn voeding letten en weer terug te gaan naar het gewenste wedstrijdgewicht, waardoor mijn judo weer meer dynamisch wordt. Er is nog zoveel te verbeteren. Dat is ook het mooie aan judo en het leven, je bent nooit uitgeleerd.
Na het WK had ik een groot interview met het Noord-Hollands Dagblad. Dat interview ging over mijn leven, mijn afkomst, mijn lange en harde weg om succes te behalen in de sport, in mijn werk en als sportbestuurder. Een mooi interview over een leven dat niet allemaal maar succes kende, maar vooral de wil om succes te behalen en daar intens van te genieten. Al die medailles maken mij geen beter mens. Daarvoor zijn andere zaken veel belangrijker, zoals omkijken naar anderen, deze ondersteunen en helpen als zij dat nodig hebben. Iets heel anders dat ook veel voldoening geeft. Maar dit alles samen maakt wel dat ik trots ben op mijn leven.
Inmiddels heb ik de krachttrainingen en fietsen hervat en dat voelt als vanouds goed. De reguliere judolessen lopen weer en dat geeft veel plezier. Mijn weg in de komende jaren ga ik weer een richting geven nu.
Het doel van deze nieuwsbrief is om mijn gedachten en ervaringen te delen, zodat de lezers er op kunnen reflecteren voor zichzelf en daar hun voordeel mee doen in hun weg in het leven.
Ik wens iedereen het allerbeste voor 2026, in goede gezondheid met vele sportieve hoogtepunten, maar vergeet vooral niet te genieten.
Leven als een topsporter op je oude dag (augustus 2024)
Shiai is belangrijker dan kata (juli 2024)
Samenwerken in de sport (mei 2021)
Kansen zien, kansen benutten (november 2024) Wil jij ook succesvol zijn in het leven? Ik weet zeker van wel, want “Winnen kun je leren”. Ik neem je dan ook graag mee in mijn leven en de door mij behaalde successen in mijn werk bij de beurs in Amsterdam, maar ook als wedstrijdjudoka met inmiddels 13 wereldtitels. Tijdens mijn lezing geef ik je 5 handvatten die jou helpen om succesvol te zijn in wat je ook doet of wilt bereiken. Breng structuur in je weg naar succes. Laat mij je inspireren met mijn inzichten! Je kunt mij bereiken via Facebook of LinkedIn.
Mijn levensmotto’s zijn:
“Het is niet belangrijk om beter te zijn dan een ander, maar beter dan gisteren”
“Als winnen zo gemakkelijk was, zou iedereen het doen!”
“Het draait allemaal om voorbereiding!”
Biografie: Hendrik Koppe begon op zijn 5e met judo en bereikte na een lange weg in de jaren ‘90 uiteindelijk de top van Nederland in het zwaargewicht. In 1999 werd hij op zijn 37, met een keer in de week trainen nog 3e van Nederland. Vanaf 2015 ben ik, houder van de 5e dan en ook judoleraar A bij sv Kodokan in Purmerend, actief in het veteranen circuit en ben ik inmiddels 12 keer Europees kampioen en 14 keer Wereldkampioen. In 2016/2017 en van 2020/2024 was ik bestuurslid van de JBN en hield me daar bezig met Topsport. Na een lange carrière bij de Optie- en Effectenbeurs, ruim 32 jaar, waar ik verantwoordelijk ben geweest voor het toezicht op de handel, alsmede ook op de afwikkeling van de handel, was ik na een uitstapje van bijna 4 jaar bij serviceorganisatie NederlandSport (thans onderdeel van NOC&NSF), weer werkzaam in de financiële wereld bij een vermogensbeheerder. Ik richt me altijd op het ontdekken van (zakelijke) kansen en op efficiencyverbeteringen. Ik ben dus de persoon die een klus klaart en gewend is om teams en bruggen te bouwen, waarbij grenzen tussen verschillende belanghebbenden worden verlegd. Zeer klantgericht, een teamspeler met oog voor detail, kwaliteit, het delen van informatie en kennis. Flexibel, wendbaar en stressbestendig. Open, eerlijk, met veel Amsterdamse humor, gevoel voor de culturele situatie. Een echte (top)sporter met toewijding, focus, winnaarsmentaliteit, met behoud van een sterk lichaam en geest.
Laten we eerlijk zijn. Het gaat niet goed met judo.
Via LinkedIn kun je met de schrijven van gedachten wisselen. Klik HIER
Terwijl Brazilian Jiu Jitsu en MMA razendsnel groeien, lijkt judo achter te blijven. En hoewel het de enige van de drie is die op de Olympische Spelen staat, is dat misschien juist een deel van het probleem. De sport is te veel gaan draaien om het passen binnen olympische regels en er goed uitzien op tv. Daardoor verliest het wat judo ooit bijzonder maakte.
De Internationale Judo Federatie lijkt niet meer voor de atleten te werken. Ze veranderen constant de regels zonder de mensen op de mat te raadplegen. Technieken zoals beenpakken zijn verboden, en wedstrijden zitten vol met straffen. Het draait niet meer om vechten, maar om het vermijden van fouten. Dat is geen judo.
Op papier klinkt het goed dat judo olympisch is, maar de prijs is hoog. Om olympisch te blijven, moest judo simpeler worden, “tv-vriendelijker”. Dat betekende het schrappen van echte vechttechnieken. Nu voelt het meer als een show dan als een vechtsport. We zijn diepgang, strategie en praktische toepasbaarheid kwijt.
Ondertussen bloeien BJJ en MMA. BJJ heeft het grondwerk van judo gepakt en verbeterd. Het staat creativiteit, submissions en vrijheid toe. MMA is spannend, puur en in ontwikkeling. Beide zijn open sporten. Geen enkele organisatie heeft de totale controle. Coaches, atleten, organisatoren – iedereen heeft een stem.
Zelfs Japan begint zich te verzetten. De Kodokan onderwijst nog steeds het volledige judo, niet de afgezwakte versie van IJF-toernooien. Steeds meer Japanse coaches uiten openlijk hun frustratie over de huidige gang van zaken. Dat is een duidelijk teken dat het hart van judo het niet eens is met de huidige leiding.
Wat kunnen we doen? We moeten onze eigen weg vooruit creëren.
Dat betekent nieuwe wedstrijdvormen. Evenementen die zich puur richten op grondwerk – houdgrepen, verwurgingen, submissies. Echt vechten. Of judo op basis van zelfverdediging, waarbij atleten omgaan met stoten, grepen en realistische situaties. Zulke formats brengen de ziel van judo terug. Ze herinneren mensen eraan dat judo niet alleen voor de show is. Het is een vechtkunst. Een manier om te groeien. Een manier om te overleven.
Judo heeft deze verandering nodig. Als we het niet doen, zal de sport blijven krimpen. Het wordt dan gewoon een olympisch bijprogramma, terwijl de echte actie elders doorgaat.
Quote van de dag:
“Op deze manier lijken de VIP-lounges bij de Grand Slam voller te raken dan de arena’s zelf.”
Dag 2 van de Paris Grand Slam. De Accor Arena was opnieuw gevuld met zo’n 15000 (!) bezoekers. De adidas-meiden 😉 deden het knap met als hoogtepunt een knappe derde plaats van Margit de Voogd in de klasse tot 70 kilogram. De ‘jonkies’ Lieke Derks (-78) en Marit Kamps (+78) verloren om het brons en werden vijfde. Onze fotograaf Harry van den Hurk heeft mooie plaatjes geschoten tijdens het eerste deel van de dag.
Afgelopen weekeinde waren we present bij ’s Wereld sterkst bezette en beste judotoernooi; de Paris Grand Slam. Na de Olympische Spelen ontstaat er een nieuwe rangschikking. Judoka’s zijn overgestapt naar een zwaardere klasse, er zijn judoka’s die gestopt zijn en nieuwe jongere judoka’s nemen hun plaats in. De Accor Arena was al snel gevuld met zo’n 15000 (!) bezoekers die hartstochtelijk meeleven. Mooie partijen, onverwachte uitslagen en nieuwe namen. De Franse bond had het goed voor elkaar. Het is beroepsdeformatie, maar we waren er toch wel een beetje trots op dat voor dit toernooi de kwaliteitsjudomatten van Agglorex gebruikt worden en dat de dragers van adidas judopakken in de meerderheid waren. Onze ‘lokale‘ held Joanne van Lieshout lukte het net niet om brons te veroveren. Na in de eerste ronde Olympisch kampioen Silva (Bra) verslagen te hebben was in de strijd om het brons een tweede Olympisch kampioen, Gajkova (Kos) nog net te veel van het goede al leek het er even op dat Joanne gewonnen had nadat ze in de golden score een score toegekend kreeg door de var. Deze score werd door dezelfde var echter ook weer van het scorebord gehaald na protest van Gajkova. Het hoe en waarom….?…. Onze fotograaf Harry van den Hurk heeft mooie plaatjes geschoten.
Fotoreportage Kata wedstrijden “EJU – Get together tournament” Venray
Daags na de Europese kampioenschappen II judo werd in sporthal de Wetteling te Venray het EJU “Get Together Tournament” georganiseerd voor A-judoka’s. Opnieuw was gastheer Rudi Verhagen en zijn team paraat om de wedstrijden in goede lijnen te leiden. Mooie en stijlvolle kata’s van de deelnemers. Foto’s zeggen meer dan woorden. Geniet van de fotoreportage die onze fotograaf Harry van den Hurk weer maakte.
Wilt u de foto’s van Harry van den Hurk in een hogere resolutie downloaden. Klik dan HIER
Aan Rudi Verhagen de eer om de eerste Europese Kampioenschappen voor II Judo (Intellectual Impairment) te organiseren in ‘zijn’ Venray. Rudi is ontzettend toegewijd en gepassioneerd als het om A-judo gaat. Hij doet er werkelijk alles voor en is een van de grote promoters van het A-judo. Hij ging er diverse keren voor naar Japan, haalde Japanners naar Nederland. Uniek! Hij stimuleerde de JBN, EJU en IJF om het A-judo serieuzer te nemen en organiseert al jaren een schitterend A-judotoernooi in Venray. Afgelopen jaar waren er niet alleen Japanners, maar ook het management van de EJU. Dat resulteerde in de toezegging dat het eerste EK in Venray georganiseerd zou worden. Woensdag en donderdag was het dan zover. Grote wedstrijdmat, het mediateam van de EJU, livestream op internet. Aan alles was gedacht. Complimenten voor Rudi en zijn team! Op de mat was het ook genieten. Mooi de onbevangenheid en het plezier dat de deelnemers uitstralen. En er werd vrolijk op los gescoord op de tatami. Schitterende ippons en fanatiek judo voor de ereprijzen. Na het EK organiseert Rudi ook nog het “Get Together Tournament” met ruim 200 deelnemers verdeeld over kata en wedstrijdjudo. Onze fotograaf Harry van den Hurk was ook present bij het kata en daarvan later deze week ook daar nog een fotoreportage van.
Wij van Nihon Sport sponsorden de prijzen voor het EK II Judo; mooie roterende medailles met daarop de logo’s van de EJU en de gemeente Venray.
Onze fotograaf Harry van den Hurk (HuHaFoto) maakte opnieuw een schitterende fotoreportage.
Wilt u de foto’s van Harry van den Hurk in een hogere resolutie downloaden. Klik dan HIER
In het leven is niet alles gelijk verdeeld. Waar je geboren wordt en hoe je jeugd er grotendeels uitziet is voor iedereen grotendeels een gegeven. Wat je daarna met je leven doet, heb je voor een groot deel zelf in handen. Om verder te komen is het belangrijk om goede afgewogen keuzes te maken in de kansen die in ieders leven gaan ontstaan en voorbijkomen.
Als eerste moet je kansen zien, voordat je ze kunt benutten. Hoe zie je kansen? Iedereen maakt de hele dag door keuzes. Dat zijn verschillende keuzes, over wat zal ik vanavond eten, of hoe laat moet ik wel om op tijd te zijn voor een bepaalde afspraak. Maar er zijn ook keuzes over nieuwe mogelijkheden die je geboden worden, of kansen of mogelijkheden die je zelf waarneemt.
”Kansen liggen vaak op straat, je moet er alleen even voor bukken”
De vraag is wat doe je daar mee? Hou je het bij gedachten of ga je er concreet mee aan de slag. Neem je de eenvoudig weg en vind je het wel goed zo, of kies je voor het moeilijke pad, een nieuwe uitdaging of wil je gewoon ervaren waar je grenzen liggen en of je die verder kunt oprekken. Durf je risico’s te nemen in jouw ontwikkeling en toekomst? Allemaal vragen die jezelf kunt stellen als er zich kansen voordoen.
Als je daarvoor open staat, gaat er een wereld voor je open. Veel mensen denken dan vaak dat je financieel voordeel uit moet kunnen halen. Als dat je belangrijkste drijfveer is, dan kom je denk ik bedrogen uit, immers het benutten van een kans moet jou vooral voldoening geven omdat je iets gepresteerd hebt en wat jou als mens verrijkt heeft en tevens een leermoment is in jouw ontwikkeling. Je hebt weer iets moois bereikt en daar mag je dan blij, tevreden of trots op zijn.
Zelf heb ik vaak kansen gezien en benut en heeft het mij achteraf verrijkt. Soms dacht ik wel eens waarom doe je dit toch elke keer weer, maar de voldoening achteraf en de herinnnering hebben van mij een sterker persoon gemaakt. Een persoon die weet wat hij kan en tevens heeft geleerd dat je grenzen verder liggen dan je vaak zelf vooraf denkt. Als je op die manier ontwikkeld, zien anderen het ook in jouw zitten en bieden ook zij jou nieuwe kansen.
Nieuwe kansen betekend overigens niet dat je jouw hele leven op de kop hoeft te zetten. Zo ben ik gewoon lekker bezig gebleven met wedstrijdjudo, gewoon om ik dat redelijk tot goed kan (denk ik), het mij veel plezier en innerlijke rust geeft, maar ook omdat ik na een werkdag hierin mijn uitlaatklep heb gevonden die de mentale vermoeidheid uit mijn lichaam verwijderd door een fysieke inspanning. De vele trainingen vervelen nooit, omdat het je ook op latere leeftijd fit en gezond houdt.
Op het recente WK voor veteranen in Las Vegas hadden ze een hele nieuwe mat neergelegd. Zag er prachtig uit, maar de mat was zo glad dat het heel voorzichtig opereren was. Ik wilde zoals altijd wel graag aanvallen, maar door deze gladheid zaten er ook risico’s in die mij voorzichtiger maakte. Gelukkig was ik niet de enige die de mat glad vond, iedereen had er wel last van. Of je op nieuwe sokken op de mat stond, zo voelde het.
Na het toernooi dat ik, ondanks deze onvoorziene omstandigheden toch weer redelijk gemakkelijk won met 4 winstpartijen, kwam iemand van de IJF naar mij toe, met de opmerking dat hij mijn judo deze keer niet zo spectaculair vond. Of ik minder fit was en conditie had. Mijn reactie was, dat als je zo’n slechte mat (ik gebruikte een iets ander woord voor slecht, geloof ik 😉) neerlegt, je ook niets beter mag verwachten.
Overigens werden mijn inspanningen over de jaren heen door de IJF wel gewaardeerd met een speciale award voor degene die inmiddels 10 of meer WK’s bij de veteranen hebben. Dat zijn er tot op heden na 15 WK edities maar drie. Zelf heb ik er 13 gewonnen, een derde plek en in corona-tijd een WK geskipped. Best wel een lijst om trots op te zijn.
“Dus kansen zien, beoordelen en pakken als ze zich voordoen, het verrijkt je leven!”
Fotoreportage: Receptie wereldtitel judo Joanne van Lieshout in Lierop
Zondag jl. werd aan Joanne van Lieshout een receptie aangeboden voor de Wereldtitel judo die ze in mei won. Mede door de Olympische Spelen kon het niet eerder. Buurtvereniging Achterbroek (Lierop) heeft Joanne in het zonnetje gezet voor het behalen van de wereldtitel. Joanne werd onder begeleiding van fanfare St. Willibrordus naar De Vurherd in Lierop begeleid.
Analyseverslag over de Judowedstrijden van de Olympische Spelen in Parijs 2024
Na het eerdere verslag/commentaar van Jan Steiner (zie HIER). Bij deze een verslag van oud topjudoka Bertrand Amoussou die na zijn sportieve carrière op de judomat actief was/is in het Jiu-Jitsu en MMA. Zijn originele bericht vind je HIER
Zijn analyse van Parijs 2024:
(vertaling via AI)
Hallo aan alle judovrienden. Na een uitgebreid onderzoek voor meer samenhang, deel ik hier het resultaat van mijn werk en mijn aantekeningen.
Osssu
Analyseverslag over de Judowedstrijden van de Olympische Spelen in Parijs 2024
Afgezien van het grote succes van onze Franse atleten, moeten we opmerken dat de judowedstrijden tijdens de Olympische Spelen van Parijs 2024 veel kritiek hebben gekregen. De reden: een huidige regelgeving die de voortgang van de gevechten lijkt te bemoeilijken en de essentie van de sport aantast. Dit rapport is bedoeld om de belangrijkste observaties samen te vatten en voorstellen te doen voor een terugkeer naar een authentieker, vloeiender en begrijpelijker judo.
1.Probleem van de Golden Score
Waargenomen gegevens: 28,33% van de gevechten ging naar de golden score.
Analyse: Een gevecht dat zich verlengt in de golden score duidt vaak op een onvermogen van de vechters om tijdens de reguliere tijd een beslissend punt te scoren. Dit kan wijzen op een te groot aantal beperkingen die de mogelijkheden om te scoren beperken, waardoor de gevechten minder dynamisch en minder spectaculair worden. De systematische tussenkomst van de scheidsrechter belemmert naar mijn mening een zekere vloeiendheid van het gevecht. Ik zou voorstander zijn van een terugkeer naar de vlaggenjury aan het einde van de reguliere tijd. Dit zou de scheidsrechters dwingen zich op het gevecht te concentreren en niet op het zoeken naar fouten.
Kritiek: De golden score, die een uitzondering zou moeten zijn, wordt bijna een norm. Dit schaadt het tempo van de competities en de duidelijkheid van de sport voor de toeschouwers.
2.Te Grote Invloed van Straffen (Gele Kaarten)
Waargenomen gegevens: 17,86% van de gevechten eindigde in diskwalificatie als gevolg van het oplopen van 3 gele kaarten.
Analyse: De straffen spelen een onevenredige rol in de resultaten van de gevechten. Het feit dat een vijfde van de gevechten eindigt in diskwalificatie toont een overmatig gebruik van sancties in plaats van een waardering voor aanvallend judo. Bovendien vraag ik me af waarom veel van deze straffen worden gegeven. Elke sanctie gaat gepaard met een onderbreking van het gevecht, wat elke strategie belemmert. Men bestraft voor passiviteit, maar redt zo de atleet van een mogelijke bestraffing.
Kritiek: De gevechten concentreren zich meer op het beheer van straffen dan op de kunst om de tegenstander te vloeren. De 41 manieren om een shido te krijgen creëren een buitensporige complexiteit, waardoor de sport moeilijk te volgen en uit te oefenen is volgens de oorspronkelijke geest van het judo.
3.Voorstellen voor een Terugkeer naar Authentieker Judo
•Vereenvoudiging van de Regels: Verminder het aantal mogelijke straffen en focus de sancties op belangrijke en duidelijke overtredingen. Het doel is om een vloeiender en meer op de aanval gericht judo mogelijk te maken.
•Herwaardering van de Golden Score: Voer duidelijke criteria in om een winnaar te bepalen na een bepaalde tijd, zodat de gevechten niet onnodig worden verlengd.
•Bevordering van de Geest van Judo: Terugkeren naar het eenvoudige en fundamentele idee dat degene die valt, verliest, door ippons te bevorderen en de regels intuïtiever en dichter bij de oorspronkelijke geest van de sport te maken.
Conclusie
De kritiek geuit tijdens de Olympische Spelen in Parijs 2024 benadrukt de dringende behoefte om de regelgeving van het judo te heroverwegen om de essentie ervan te behouden. De complexiteit van de huidige regels en de buitensporige invloed van straffen hebben ertoe bijgedragen dat judo minder toegankelijk is geworden en minder trouw aan zijn principes. Een terugkeer naar vereenvoudigde regels en een aanvallend judo zou gunstig zijn voor de sport, zowel voor de atleten als voor het publiek. Judo moet weer een krijgskunst worden waarbij het vloeren van de tegenstander het ultieme doel is, zonder dat dit wordt belemmerd door te complexe regelgeving.
Ranking Judo bewegingen Parijs 2024
We gebruiken onder andere analytische cookies om ons websiteverkeer geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen. Meer informatie over de verwerkte gegevens kunt u lezen in onze privacystatement.
[X] Ik ga akkoord met bovengenoemde privacy verklaring
