Recent heb ik eindelijk de beelden van mijn NK in 1991 weer gevonden. Het NK waarbij ik na een lange reis mijn eerste brons won, toen nog in de +95kg klasse. Geen gemakkelijke route, maar een die ik me altijd al had voorgenomen en die net als bij al die EK en WK medailles om opoffering vroeg. Die heb ik me altijd willen getroosten, omdat ik erin geloofde dat dit een haalbaar doel was voor mij. Onderstaande de link naar Youtube:
https://www.youtube.com/watch?v=XOB2OXYaKi4&t=831s
Ook toen al wist ik dat je met hard trainen resultaat kon behalen. Maar zoals beschreven in mijn blog van april 2025 over trainen kun je leren, stond ik toen pas halverwege de reis die ik als judoka heb afgelegd. Ik moest nog veel leren, met name over hoe je sterker wordt en hoe je die kracht effectief kunt omzetten in een balansverstoring en worpen die een score opleveren.
Trouw aan je training zijn, zit hem dus in discipline, eerlijk zijn, geen smoesjes, geen geklaag, toewijding, op tijd zijn, voldoende rust, gezonde voeding en bereid zijn om de opofferingen die alle trainingen vragen ook daadwerkelijk te leveren. Ben je bereid die prijs te betalen? Stel jezelf de vraag eens of jij trouw bent om alle opofferingen te leveren om je doel te behalen? Of dit nu is in je werk, je sport, hobby of welk doel te ook wil bereiken. Kun jij die vraag dan eerlijk beantwoorden achteraf als het wel of net niet gelukt is allemaal?
In het judo gaat het net als in het normale leven over meebuigen en gebruik maken van de kracht van je tegenstanders om succesvol te zijn. Het gaat er dus niet om wie de sterkste is, maar wie alles wat hij geleerd heeft en wat hij geoefend heeft in al zijn trainingen weet om te zetten in die succesvolle techniek die leidt tot een score.
Stel dus elke training weer doelen, maar wees daar flexibel in tijdens de training om deze bij te stellen als het lichaam of de geest daarom vraagt. Ook hiermee boost je de wedstrijd na, immers een wedstrijd verloopt bijna nooit zoals uitgedacht, maar vraagt om aanpassingsvermogen om je doel te behalen. Pas dan kun en zul je succesvol zijn.
Als ik eerlijk ben naar mijzelf was ik dit jaar niet flexibel genoeg, maar was toch succesvol. Zo een lange reeks van gouden medailles heeft bij mij ook het idee gevat dat dit de succesformule is voor de komende jaren. De kwantiteit was weer hoog in het aantal trainingen. Wellicht kan dat minder in het nieuwe jaar, en de kwaliteit nog hoger. Nog beter op mijn voeding letten en weer terug te gaan naar het gewenste wedstrijdgewicht, waardoor mijn judo weer meer dynamisch wordt. Er is nog zoveel te verbeteren. Dat is ook het mooie aan judo en het leven, je bent nooit uitgeleerd.
Na het WK had ik een groot interview met het Noord-Hollands Dagblad. Dat interview ging over mijn leven, mijn afkomst, mijn lange en harde weg om succes te behalen in de sport, in mijn werk en als sportbestuurder. Een mooi interview over een leven dat niet allemaal maar succes kende, maar vooral de wil om succes te behalen en daar intens van te genieten. Al die medailles maken mij geen beter mens. Daarvoor zijn andere zaken veel belangrijker, zoals omkijken naar anderen, deze ondersteunen en helpen als zij dat nodig hebben. Iets heel anders dat ook veel voldoening geeft. Maar dit alles samen maakt wel dat ik trots ben op mijn leven.
Inmiddels heb ik de krachttrainingen en fietsen hervat en dat voelt als vanouds goed. De reguliere judolessen lopen weer en dat geeft veel plezier. Mijn weg in de komende jaren ga ik weer een richting geven nu.
