Panam Games 2019 OUT OF REACH
Tot de avond voor de Panam Games in Lima, ging de voorbereiding prima en volgens schema. Ik was op gewicht, voelde me fit en ik heb een goed trainingskamp achter de rug.
Midden in de nacht werd ik wakker met een barstende hoofdpijn, gewrichtspijnen en een vervelende keelpijn die mij het leven zuur maakte. Diezelfde avond maakte ik gebruik van extra vitamientjes en extra vocht, want ik merkte ook dat mijn urine nog een beetje aan de donkere kant was. Dit gaf mij aan dat ik waarschijnlijk nog niet genoeg vloeistoffen naar binnen had genomen.
De volgende ochtend werd het niet makkelijker en was mijn gezondheid nog steeds aan de zieke kant. Verder bleek ik e zwaar was ingeval ik gekozen zou worden voor de random-weigh-in. Deze grammen waren voor mij geen probleem, omdat gewicht verliezen een deel is van de sport en voor mij niet een obstakel is dat te groot is om te overbruggen. Ik zou naar de dokter moeten gaan, maar toen ik twee dagen eerder voor dikkere onder-ogen naar de dokter ging, kreeg ik te horen dat de artsen pas maandag weer werken.
Nadat mijn coach en ik online niet uit konden maken als ik op de lijst sta voor de Random Weigh in, besloten we eerder naar de zaal te gaan om dit te informeren. Ingeval ik erop stond, zouden we gelijk werk van maken om die extra grammetjes af te trainen. In de zaal aangekomen, bleek ik inderdaad op de lijst te staan.
Ik verloor geen tijd en ging gelijk te werk, maar dit verliep moeizaam. Door mijn barstende hoofdpijn, lichaamspijnen en droge keel die voor hoest zorgde, was het moeilijk af te trainen. Ik moest op dat moment een keuze maken om aan te geven dat ik mijn partij niet zou kunnen vechten vanwege gezondheidsredenen of om door te zetten en kijken hoe ver ik kom. Ik koos voor het tweede en ging ervoor, maar lukte mij na enkele uren niet om het gewenste gewicht te halen. Dit zorgde voor een diskwalificatie op de Panam Games, een toernooi waarvoor ik keihard getraind had.
Dit kwam zwaar aan en mijn tranen waren niet tegen te houden. Gevoelens van teleurstelling en verdriet schoten mij te binnen. Dit gevoel heeft mij een poos beziggehouden, maar nu ben ik weer staande en ready om stappen vooruit te maken. De Panam Games was een van de stations die een gedeelte van mijn droom vormde, maar zeker niet het einde. Ik heb hieruit moeten leren en dit maakt mij sterker om op veel meer te letten dan alleen trainen en voorbereiding voor toernooien, maar ook letten op alles eromheen, zoals: extra kwalitatieve vitamine, kleding, etc.
Nu is de tijd aangebroken dat ik keihard blijf trainen en elke toernooi beschouw als een kans om mezelf te bewijzen.
Tokyo 2020 Olympics is om de bocht en ik ben hard op weg, ready to make history!