MYBOXGLOVE; uniek voor de bokswereld! Bokshandschoenen individueel personaliseren.

Bron: http://www.bodylifebenelux.nl/

MYBOXGLOVE; uniek voor de bokswereld! Bokshandschoenen individueel personaliseren.

Of het nu initialen, logo’s of andere motieven zijn, sportkleding en accessoires is in veel sporten al te individualiseren. Voor verenigingen en sportscholen bood Nihon Sport deze mogelijkheden al bij aantallen vanaf twintig stuks. Nu gaat Nihon Sport als eerste in de Benelux deze mogelijkheid ook bieden om het per bokshandschoen te gaan doen, per stuk dus!

Personaliseren is: “Hot”

Een idee waar hij al jaren aan werkte en wat hem maar niet losliet, wordt nu werkelijkheid. Dit is iets unieks. Peter Wetzer van Nihon Sport biedt al een breed assortiment kleding en accessoires aan voor de martial arts en vechtsporten. Sportkleding kan bij Nihon Sport ook geïndividualiseerd worden. Binnenkort dus ook het individueel branden van bokshandschoenen. Wetzer is blij met deze nieuwe ontwikkeling “Bij andere sporten lukt het ons al, maar met bokshandschoenen ging dat een stuk moeilijker. Er is echter wel ontzettend veel vraag naar,” aldus Wetzer, die vervolgt: “Samen met mijn Duitse collega is het nu gelukt om dit te realiseren! Bokshandschoenen kunnen we straks dus per set personaliseren.”

Nihon Sport maakt al jaren sportkleding gepersonaliseerd voor verenigingen en sportscholen, weliswaar altijd in kleine aantallen. De meeste kleding kunnen ze zelfs al per stuk individualiseren.

STARPRO

“Met onze Duitse collega’s en het merk Starpro hebben we nu een mogelijkheid gecreëerd voor verenigingen, maar ook voor individuele sporters, om bokshandschoenen per set te individualiseren met een logo, initialen of wat de klant ook maar wil. We hebben veel mogelijkheden uitgeprobeerd en hebben nu een procedé ontwikkeld dat uniek is. We kunnen iedere bokshandschoen van een fullcolour bedrukking voorzien. De hechting van de bedrukking is zeer goed,” zegt Wetzer. “Bij iedere bokshandschoen kunnen we logo’s en namen ook laseren. Ook erg mooi!”

MYBOXGLOVE.NL

Peter Wetzer: “We hebben er inmiddels een speciale internetsite voor in de lucht. Dit geeft iedere klant de mogelijkheid om een logo op een bokshandschoen te plaatsen. Nihon Sport gaat het niet alleen aan sportscholen en verenigingen aanbieden. Iedereen kan op onze internetsite gaan en voor zichzelf of voor zijn vereniging, bokshandschoenen bestellen met een eigen logo.”

Diverse bokshandschoenen

De bokshandschoenen komen van de fabrikant Starpak. Te bedrukken zijn de klassieke trainingsbokshandschoen met klittenband, alsook wedstrijdhandschoenen van leder. Net als bij de Olympische Spelen zullen de handschoenen uitgevoerd worden in rood en blauw. Daarnaast komt er ook een van natuurlijk kwaliteitsleder gemaakte bokshandschoen in een klassieke uitvoering. Kwalitatief behoren deze bokshandschoenen tot de allerbesten. Wetzer: “Op deze wijze kunnen we bokshandschoenen aanbieden in drie verschillende prijsklassen. Het assortiment zal komend jaar uitgebreid worden en kan de service ook geboden gaan worden bij MMA-handschoenen.”

Het individueel bedrukken van bokshandschoenen was een grote uitdaging. “Tegenwoordig is alles wel op één of andere manier te bedrukken. Het was een lastige exercitie om een partner te vinden die bokshandschoenen op kwalitatief hoogwaardige wijze kon bedrukken. Technisch valt dat niet mee en de bedrukking moet goed hechten,” aldus Peter Wetzer. Het bedrukken gaat met speciale transfers, die met hitte aangebracht worden. Dit gebeurt onder hoge temperaturen. Is de temperatuur te hoog dan krimpt het materiaal van de handschoen. Is de temperatuur echter te laag, dan hecht de bedrukking niet goed. “We hebben vijf maanden gewerkt tot we de kwaliteit kregen, die we wensten.”

Van het moment van bestellen tot het ontvangen van volledig bedrukte handschoenen, duurt ongeveer tien tot veertien dagen. “Ons grote voordeel is dat we de blanco bokshandschoenen van Starpro allemaal op voorraad hebben,” zegt Wetzer “Deze handschoenen hebben we dus al en ze zullen direct bedrukt worden nadat de klant het besteld heeft. Direct na het bedrukken worden ze naar de klant gestuurd.” Nihon Sport kan dus snel leveren. “Sporters die we sponsoren kunnen we dus ook een eigen bokshandschoen geven. Wie wil dat nou niet? Dat maakt het toch allemaal uniek!” In de Duitse Bundesliga gaan alle deelnemende verenigingen komend seizoen met deze bokshandschoenen de boksring in.

Starpro is een relatief jong boksmerk. Het wordt gemaakt door ’s werelds grootste en bekendste sportfabrikant. Qua productontwikkeling, design, materialen en veiligheid is Starpro zijn concurrentie ver vooruit. Sinds bijna twee jaar distribueert Nihon Sport het merk Starpro. “De reacties van onze klanten zijn erg positief. Ze waarderen de uitstekende pasvorm en de mooie designs. Onze klanten krijgen waar voor hun geld. Starpro producten zijn niet alleen goed, maar ze zijn ook uiterst betaalbaar. We hebben inmiddels ook een nieuwe staande bokszak ontwikkeld. Deze is duidelijk stabieler en verschuift minder gemakkelijk dan traditionele staande bokszakken,” aldus een enthousiaste Peter Wetzer van Nihon Sport.

Voor meer informatie: www.nihonsport.com en www.myboxglove.nl

 

 

KODOKAN JUDO

Gastblog door Willem Visser

In Nederland is sinds korte tijd belangstelling voor het Kodokan judo. Die belangstelling is hoofdzakelijk ontstaan vanwege het feit dat er kata wedstrijden worden gehouden, die op internationaal niveau beoordeeld worden volgens de normen van de Kodokan.

Het zal echter ook goed zijn als de waarden en normen van Kodokan judo volledig worden onderkend in de toekomst.
De waarden van het Kodokan judo worden ook volledig onderkend,onderschreven en gepropageerd door de International Judo Federatie
De verbreiding van het Kodokan judo in Nederland ondervindt veel weerstand van het zogenaamde Budokaden judo, door een enkeling Budosenmon genoemd.
Het Kodokan judo is gebaseerd op de waarden van onder andere pedagogiek, psychologie, filosofie, ethiek, esthetiek, mechanica en biomechanica; daarmee moet het Budokaden judo echter niet worden ontkend.
Het Budokaden judo heeft andere basisprincipes, die in een tijdsbeeld van het verleden pasten. Men dient respect te hebben voor de historie, hetgeen bij deze dan ook betoond is.
Het judo van deze tijd is niet op de eerste plaats een methode van zelfverdediging, zoals dat bijvoorbeeld bij de strijdkrachten en bij de politie gebruikt kan worden. Het judo is nu pedagogisch spel, sport, topsport en bewegingsculturele activiteit. Natuurlijk heeft judo veel aspecten in zich die vrijwel onmiddellijk kunnen worden gebruikt bij de strijdkrachten en bij de politie; het behoeft slechts een omschakeling van mentaliteit in een specifieke situatie. De grote bruikbaarheid van het Kodokan goshin jitsu als basisvorming bij strijdkrachten en politie is duidelijk aangetoond.

Judovaardigheid en judomentaliteit kunnen voor ieder mens van belang zijn in spanningloze en vooral in spanningrijke situaties.
Daar waar Budokaden zich hoofdzakelijk richt op fysiek welbevinden en weerbaarheid, zijn er ook stromingen in judo die zich uitsluitend richten op de ethische en filosofische aspecten.
Men mag en kan vanuit historische, concrete en abstracte overwegingen respect hebben voor beiden.

Kodokan judo richt zich op alle aspecten van het menselijke bestaan en alle vormen van wetenschap kunnen, moeten en worden aangewend om Kodokan judo verder te ontwikkelen. Uiteraard zullen die ontwikkelingen gericht zijn op het judoprincipe: seiryoku zenyo jita kyoei (maximaal gebruik van energie tot nut en algemeen welzijn). De ontwikkelingen zullen steeds weer moeten worden getoetst aan “het ware, het juiste en het schone”; de essentie die stabiliteit geeft.
Budokaden kent geen ontwikkeling, terwijl Kodokan judo wordt gekenmerkt door “evolutionaire vooruitgang”.Kodokan judo richt zich bij uitstek op humaniteit en menselijke waardigheid, onderdelen waarmee een ideale gemeenschap kan worden opgebouwd en alle ontwikkelingen zullen aan bovenstaande principes moeten voldoen.

Het principe seiryoku zenyo jita kyoei zal judo laten uitstijgen boven het niveau van “gewone sport” en daarom zal judo, in de hoedanigheid van pedagogisch spel, sport, topsport en bewegingsculturele activiteit, exclusief en onderscheidend kunnen zijn.
Gekunstelde onderverdelingen in “judo modern” versus “judo traditioneel” en/of “Olympisch judo” versus “judo recreatief” behoeven dan niet te worden gemaakt. Dergelijke onderverdelingen zijn zelfs zeer ongewenst, omdat de specifieke waarden van judo hiermee niet worden onderkend en zelfs kunnen worden uitgesloten. Ook judo als wedstrijdsport en Olympische sport zal moeten voldoen aan de specifieke kenmerken van humaniteit en menswaardigheid, die overigens volledig zijn opgenomen in het judoprincipe.
Kodokan judo bestaat uit randori, shiai en kata.

Randori is een kunstvorm waarin de judoka op zoek is naar de mogelijkheden voor zichzelf.
Shiai is een kunstvorm waarin subjectieve en objectieve prestaties nagestreefd kunnen worden. Hieronder hoort ook het Olympisch judo. Het behoeft geen speciale titel en laten we niet vergeten dat prof. Jigoro Kano zich volledig ingezet heeft om judo ook een Olympische performance te geven. Het is prof. Kano gelukt en Nederland kan en mag nog steeds trots zijn op het feit dat Anton Geesink gouden medaillewinnaar is op de Olympische Spelen van Tokio, waar judo voor het eerst in het programma was opgenomen. Later hebben Willem Ruska (2 gouden medailles O.S.1972) en Mark Huizinga (gouden medaille O.S. 2000), evenals Anton Geesink in1964, een waardige performance (prestatie en uitstraling) gegeven van het ware judo.

Deze drie Nederlandse Olympische kampioenen toonden waardige trots, liefde voor judo, dynamiek en ook waardering voor prestaties van anderen. (Tegenover trots staat ego, tegenover liefde voor judo staat ijdelheid, tegenover dynamiek staat obsessie en eigenwijsheid is de tegenpool van waardering voor prestaties en ideeën van anderen.)

Kata geeft vooral de ethische en esthetische principes weer. Het is een kunstvorm en het kan een verfijning zijn.
Bovenstaande omschrijvingen van randori, shiai en kata zijn in dit artikel uiterst summier en met opzet is het woord “kunstvorm” gebruikt. In kunst moet lichaam en ziel zijn; kunst heeft de performance van cultuur op basis van ethische en esthetische principes, waarbij in sommige onderdelen efficiëntie ook belangrijk is.
Kunst is altijd in zekere zin harmonisch (esthetiek staat ook voor balans) en niet harmonisch is de vijand van kunst, is de vijand van balans.
Omwille van de efficiëntie is ritme van groot belang. Ritme is de harmonische wisseling van spanning en ontspanning. Ritme vormt het moment, de zogenaamde timing; de timing die in judo van zo groot belang is.
Ritme wordt door de ademhaling geregeld. Wie de ademhaling beheerst, beheerst haar/zijn bewegingen, beheerst haar/zijn evenwicht, beheerst haar/zijn geestelijke instelling en lichamelijke houding.
En in randori, shiai en kata neemt de kunst van het ademhalen een centrale plaats in.
De neiging bestaat om overmatig aandacht aan kata te besteden.

Als men kata als grammatica van het judo beschouwt, dan is randori het proza.
In randori schrijft men, met de onderdelen nage waza en ne waza, als het ware het eigen verhaal. Men schrijft het verhaal in de eigen bewoordingen (lees: waza) en op basis van grammatica (lees: kata).
Men maakt de eigen randori ook op basis van de principes van Kodokan judo; principes die in kata verfijnd kunnen worden.

Kodokan judo bestaat dus niet alleen uit kata, maar ook (en vooral) uit randori en shiai.
Als we spreken over Kodokan judo en werken met Kodokan judo, dan mag dat niet beperkt blijven tot kata. Ook randori (nage waza en ne waza) zijn onderzocht en omschreven door de Kodokan en daarin vinden nog steeds ontwikkelingen plaats. (Zie het laatste boek van Daigo uit 2007).
De ontwikkelingen in shiai staan zeker niet stil, maar deze ontwikkelingen moeten ook steeds in overeenstemming zijn met de principes van judo, van Kodokan judo.
Kodokan judo heeft een eigen identiteit, is krachtig vanuit zichzelf, kent een juiste dynamiek en zoekt voortdurend de ontwikkeling op basis van haar principes. Het is daarom dat Kodokan judo leert, beweegt en leeft.
Schrijver van dit artikel (sinds 1965 beoefenaar van Kodokan judo) bestudeert, onderzoekt en werkt al ruim 45 jaar op basis van het Kodokan judo.
Resultaten, in stijl, van een groot aantal judoka en de persoonlijke ontwikkeling van de schrijver zijn gebaseerd op deze studie, dit onderzoek en werk.

Sensei Ichiro Abe, 10e dan, en Sensei Jan Vanderhorst, 9e dan, zijn mijn inspirators en leermeesters; de judoka, die op basis van dit systeem objectieve of subjectieve prestaties hebben behaald, zijn voor de schrijver grote evaluatiebronnen, als het ware abstracte leermeesters, geweest; daardoor ontstaat er steeds weer nieuwe inspiratie. Daarvoor ben ik hen allen dankbaar!
Een systeem is in theorie vrij gemakkelijk te ontwikkelen. Een systeem uittesten op de praktische kracht (het maken van resultaat) en steeds aan de hand van evaluaties aanpassen duurt wat langer. In de periode oktober 1976 tot november 2001 is in Nederland door mij bewezen, dat het systeem kracht in zich heeft. De nationale en internationale belangstelling voor het Kodokan groeit gestaag.

Het Kodokan judo wordt basistechnisch methodisch onderbouwd in het Kodokan Gokyo no waza. Het Kodokan Gokyo als systeem moet als totaliteit worden gezien; onder andere de volgordelijkheid, de verschillende bewegingsrichtingen, steeds opgebouwd vanuit de veiligheid voor Uke, het geleidelijk laten ervaren van de bewegingsassen voor zowel Uke als Tori en de mogelijkheid om na een bepaalde periode persoonsgericht te ontwikkelen. Ook is er onmiddellijk de mogelijkheid om te verbinden, te combineren, te variëren en over te nemen.
Het Kodokan Gokyo als methodisch systeem moet als één geheel worden gezien en is niet te scheiden; de verschillende technieken zijn echter wel te onderscheiden.
Door niet te scheiden ontstaat er een structuur. Grondslagen (principes), doelstellingen en de weg waarlangs vormen door de specifieke structuur één geheel.
De grondslagen zijn maximale doelmatigheid en gemeenschappelijke welzijn en de doelstelling is het streven naar een volmaakte harmonie van lichaam en geest (ook te onderscheiden, maar niet te scheiden).
De weg waarlangs is de methode, het middel om de doelstelling te bereiken.

Het Kodokan Gokyo geeft de weg waarlangs de doelstelling (op basis van de principes) kan worden bereikt en geeft door haar voortdurende ontwikkelingsmogelijkheden ruimte voor ideeën.

Het Kodokan judo ontwikkelt de grootst mogelijke bewegingsgevormdheid op basis van:
seiryoku zenyo jita kyoei.

Willem Visser
www.willemvissercoaching.eu

Onmogelijk ; Kickboxing instructeur in DRIE DAGEN!

Semmy Schilt en Jimmy Peek

In 2015 kwam het nieuwe kickboksconcept UFW Kickboxing op de markt. Een concept met een opleiding van drie dagen en één examendag. Vanuit de vechtsportwereld werd er verontwaardigd gereageerd en er volgenden een hoop negatieve reacties.

Terecht of onterecht?

Ja, ik ben het er mee eens , je kan niet in drie dagen (verspreid over vier weken) een volwaardige kickboks-instructeur worden. Je zult nu misschien verbaasd zijn om dit van mij te lezen. Mocht dit zo zijn, dan komt dit omdat je je waarschijnlijk niet voldoende hebt verdiept in het concept. Ik kan jouw verbazing en die van vele andere helemaal begrijpen. Daarom vond ik het ook hoognodig de tijd om hier een blog over te schijven en opheldering te bieden over het UFW Kickboxing concept.

Aan de ene kant is het een concept voor recreanten en aan de andere kant willen we het kickboxing niveau om hoog brengen. Waarschijnlijk neemt de verbazing nog meer toe…. KICKBOXING NAAR EEN HOGER NIVEAU?! Ja zeker! Voordat ik hier dieper op in ga, geef ik eerst meer uitleg over de recreatieve kant van het kickboksen.

Onlangs werd ik op een evenement aangesproken door een kickbokstrainer. Hij kijkt mij sceptisch aan zegt: ‘Hé, jij bent die Jimmy van UFW’. Ik maak een geintje; ‘Hé?!…’,  zeg ik, ‘directeur, president, ceo, master, WAT HEY’. Hij kijkt me vreemd aan, maar begint toch een beetje te lachen. Het ijs is gebroken. Uiteraard begint hij over die driedaagse opleiding, dat dat niet kan, en dat het allemaal een beetje recreatief is. Ik vraag hem of hij  een kickboksschool heeft, en hij zegt ja.. Ik vraag hem ‘hoeveel wedstrijdvechters heb je en hoeveel recreanten?’ Het kwartje begint te vallen… Ik vraag hem ‘En… heb je een ijzersterk uitgedacht concept voor jouw recreanten?’ Uiteraard vertelt hij dat hij altijd een gevarieerd programma aanbiedt en de mensen met veel plezier bij hem trainen. Ik vertel hem dat het inderdaad onmogelijk is een volwaardige kickboxing instructeur te worden in drie dagen. Ik geef aan dat de opleiding is voor mensen met kickbokservaring en in een korte periode willen leren hoe ze een perfect uitgebalanceerde workout kunnen aanbieden aan hun klanten.

‘Heb je geen ervaring, dan raden we je aan een technisch traject te doorlopen van 2 jaar.’ Ik heb zijn aandacht en hij luistert aandachtig.

We hebben ons op twee aspecten gefocust.

1. A) Het geven van een leuke afwisselende workout
2. B) Het niveau van kickboksen naar een hoger niveau brengen

Kijk, een wedstrijdvechter heeft een doel: naar een wedstrijd toewerken. Maar, waar werkt de recreant naar toe?

Daarom hebben we voor recreanten een uniek examensysteem ontwikkeld waarin we werken aan de ontwikkeling van drie gebieden, te weten:

– Conditie/doorzettingsvermogen (In de breedste zin van het woord, dus: kracht, lenigheid, conditie, uithoudingsvermogen en snelheid.)

– Focus (Het kunnen onthouden van diverse combinatie en loopvormen; renraku’s.)

– Vechtcabulair, oftewel de beheersing van veel meer technieken dan alleen de jab cross en de low kick.

Het examensysteem bestaat uit vier graduaties :

– Basic 1

– Basic 2

– Advanced 1

– Advanced 2

In de conditietesten werken we van basis krachtoefeningen naar explosieve krachtoefeningen. Zo moet je voor basic 1; 50 basis squats maken en advanced 2; 30 jump squats. Ik ben van mening dat in plaats van eindeloos te kijken naar je gewicht en vet percentage, je moet kijken naar de cijfers van je fysieke kunnen.  Hoeveel herhalingen deed je gister, kun je vandaag en is je doel van morgen. Ik zeg altijd: kijk naar een atleet, ziet er toch altijd goed uit qua lichaam. Is dit omdat hij zich focust op mooiere benen, billen en een plattere buik? Nee, zij focussen zich op de prestatie, iedere keer de tijd verbeteren, meer herhalingen, harder stoten, etc.  Het gevolg: een goed uitziend lichaam! In plaats van te focussen op afvallen, conditie verbeteren, slanker worden, etc., focus op ‘vandaag deed ik 10 push ups, overmorgen doe ik er 11’. Of ‘vandaag deed ik 70 roundhouse kicks in een minuut, volgende week doe ik er 80!’. Naast het feit dat dit soort doelen meer stimuleren, verandert het lichaam in positieve zin zonder dat je het door hebt. We geven recreanten bij UFW een doel en na het behaalde doel zijn ze extra gemotiveerd voor het volgende doel. Het resultaat is dat zij nog langer enthousiast mee blijven doen met jouw trainingen.

Daarbij is de ontwikkeling van zowel rechts als links even belangrijk. Ik maak vaak genoeg mee dat ik een ervaren kickboxer in mijn training heb die onmogelijk rechtsvoor kan trainen. Een goede, ervaren kickboksen moet in mijn ogen net zo goed links als rechtsvoor kunnen vechten. Nu zul je lachen en denken ‘dus jij wilt zeggen dat al die grote namen uit de kickbokgeschiedenis die alleen maar linksvoor kunnen vechten, geen goede ervaren kickboksers zijn?’ Nee, zeer zeker niet! Maar ben je het er niet mee eens dat je allrounder bent als je beide kanten even goed beheerst? We moeten het dogma doorbreken van alleen linksvoor vechten en het kickboksniveau naar een next level brengen.

En dit breng mij direct op het volgende punt :

Vechtcabulair

Je woordenschat als het gaat om technieken. Met andere woorden: hoeveel technieken beheers je.

Het komt maar weinig voor dat technieken als de spinning reverse roundhouse kick, de Ax Kick en de superman punch worden toegepast gedurende de training. Als je een kickbokser met een budoachtergrond zoals Andy Hug ziet, dan zie je vooral dat hij veel meer techniek beheerst dan welke kickbokser dan ook. In de k1 Finale in 1996 won hij het toernooi met een Ushiro Mawashi Geri GEDAN! In begrijpelijke kickbokstermen en Low Spinning Reverse Roundhouse Kick. Ja wellicht even youtuben….

Je beheerst niet zeven of acht, maar meer dan 20 technieken om je tegenstander uit te schakelen. Ik vraag me dan af: waarom moet je eerst jaren lang karateka, taekwondoka etc. zijn geweest, in plaats van dat je dit wordt bijgebracht in een weldoordacht systeem binnen het kickboksen. Ik weet uit mijn tijd als karateka dat toen ik opging voor de volgende graad (band), ik veel eigen tijd stopte in het herhalen en trainen van deze eisen. Een examensysteem stimuleert de leerling om meer technieken eigen te maken en zich daarvoor extra in te zetten. Het diploma moet dan ook niet worden gezien als het doel, maar als stimulans. Een advanced ontwikkelde kickbokser binnen UFW beheerst al deze technieken zowel recht als links even goed. Daarnaast moet voor de advanced graden full contact worden gevochten. Dus ja, bij UFW wordt wel degelijk gespard, echter vindt dit niet in het recreatieve concept plaats. Sparren is als apart concept ontwikkeld om recreanten voorzichtig en geleidelijk kennis te laten maken met het sparren.

En dan het laatste punt:

Focus

Ik zeg altijd: een goede vechter moet over een diepe innerlijke rust bezitten om veel snelheid om zich heen te kunnen registreren, verwerken en beantwoorden. Ben je onrustig, dan ben je het overzicht kwijt. Het lijkt voor een leek agressief, maar bij een goed gevecht zie ik super sterke focus en soms zelfs rust. Ik zeg altijd: schijnagressie aan de buitenkant, maar superfocus aan de binnenkant. Focus train je door lang je gedachten erbij te houden. Daarvoor hebben we loopvormen ontwikkeld waarbij je deze focus traint. En wanneer het lukt om met minder focus de loopvorm uit te voeren , volgt na het examen weer een nieuw uitdagendere loopvorm waarbij het focuslevel wederom wordt verhoogt.

Wil je de driedaagse opleiding doorlopen, dan adviseren we vooraf om goed te kijken waar je nu staat.

In de onderstaande afbeelding staan vier opleidingsroutes, waarbij voor maximale zekerheid “Route 1” wordt geadviseerd. Echter zit er tussen ieder examen een periode van zes maanden. Wil je dus instructeur worden en kies je voor route 1, dan doe je er zo’n twee en een half tot drie jaar over. “Route 2” is voor instructeurs die weinig tot geen ervaring hebben, maar wel in een korte tijd kickbokslessen willen verzorgen. Het traject van route 2 neemt zo’n anderhalf tot twee jaar in beslag. Heb je ruime ervaring met kickboksen, dan kun je gelijk door naar de instructeursopleiding en kies je voor route 3. Binnen een maand word je opgeleid tot erkend instructeur met de mogelijkheid jezelf internationaal te registreren. Route 4 wordt momenteel alleen in het buitenland toegepast. Dit is voor instructeurs die een vergelijkbare opleiding hebben genoten, maar de overstap willen maken en zich verder willen ontwikkelen bij UFW.

En je ziet waarschijnlijk nu ook voor het eerst ‘master’. Om ‘master’ te worden, moet je eerst de examens advanced 1 en advanced 2 succesvol hebben doorlopen. Slaag je hiervoor, dan kun je door naar de masteropleiding.  Wellicht dat ik over de masteropleiding in een volgend blog meer uitleg geef. Voor nu denk ik dat je aardig wat informatie hebt te verwerken omtrent het UFW en het Kickboxing concept.

Daarnaast ondersteunen wij geregistreerde instructeurs continu met nieuwe kant en klare lesvoorbereidingen met nieuwe combinaties, conditieoefeningen en ondersteunende muziek.  Ook komt daar nog eens bij dat instructeurs met een licentie vier x per jaar gratis techniek workshops mogen bijwonen om hun niveau hoog te houden.

Semmy Schilt

Onlangs sprak ik met viervoudig K1 en Glory Kampioen Semmy Schilt en vertelde hem uitgebreid over hetgeen wat hier boven is geschreven. Hij was verwonderd en had niet verwacht, zoals de meesten, dat dit zo’n uitgebreid concept was. Hij stelde voor om zich in te zetten als technisch adviseur van de organisatie UFW. Inmiddels werkt hij mee aan de verbetering en verdere ontwikkeling van het technische aspect binnen UFW. Daarbij worden de instructeurs in het vervolg gediplomeerd door Semmy Schilt.

Een mooie en positieve ontwikkeling binnen UFW en een goede ontwikkeling in het technische aspect van kickboxing.

Dus, ben je klaar voor een nieuwe kijk, durf jij van je oude vertrouwde pad af te wijken?

UFW – More than just a workout

Boks het voor elkaar; Kampioen van je eigen leven

Vechtsport als middel om te werken aan weerbaarheid, zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen van jongeren. Dat is waar het om gaat bij de stichting ‘Boks het voor Elkaar’ in Amsterdam. Risicojongeren krijgen meer perspectief en werken aan hun levensritme, discipline en mentaliteit en leren omgaan met agressie. Wat is de kracht van dit succes van zevenvoudig wereldkampioen kickboksen Nourdin El Otmani en Roemer van Oordt, de twee initiatiefnemers? In dit artikel nemen we een kijkje in de keuken van dit succesvolle initiatief.

Boks het voor Elkaar

‘Boks het voor Elkaar’ is gevestigd in het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. El Otmani, manager, hoofdtrainer en sportcoördinator, geeft samen met Van Oort leiding aan de stichting. Van Oordt zich richt op het geven van advies, de communicatie, de subsidieaanvragen en de coördinatie van educatieve en aan werk gerelateerde activiteiten. Hoewel er nog volop wordt verbouwd aan het voormalige KAV Autoverhuur pand en de lessen pas sinds september 2015 in dit nieuwe pand zijn hervat, kent de stichting al bijna 400 leden. Het succes? Mond-op-mond-reclame van leden die vertrouwen hebben in de club. En dat vertrouwen is, evenals de factoren laagdrempeligheid, respect, discipline, doorzettingsvermogen en veiligheid, een term die volgens Van Oordt en El Otmani goed omschrijft waar de kracht van hun succes ligt.

Lees HIER verder

In de Hambaken Gym vinden jongeren weer toekomstperspectief

Jongeren in de wijk begeleiden naar een succesvolle toekomst, door de inzet van kickboksen: dat doet Youssef Noudri, verbinder in de wijk De Hambaken in Den Bosch.

Youssef Noudri, door de gemeente Den Bosch aangesteld als ‘Verbinder’ in de wijk De Hambaken, is geboren in Marokko en getogen in deze wijk. Die staat bekend als aandachtswijk, maar Noudri heeft daar naar eigen zeggen de beste tijd uit zijn leven gehad: hij kent de ‘handleiding’ van de wijk door en door.

‘Opgroeien in de wijk De Hambaken was ‘vechten’ voor je plaats’, stelt Noudri. Toen hij een klein jongetje was en aantal keer huilend thuis kwam, was bij zijn broer de maat vol: Noudri moest voor zichzelf leren opkomen. Omdat zijn broer kickbokste, was in 1991 deze tak van sport een logische stap voor Noudri. En het bleek een succes: hij behaalde een aantal titels en zijn zelfvertrouwen groeide.

Mensen verder helpen

Toen Divers, de welzijnsorganisatie in de wijk, Noudri en zijn broer in 2004 vroeg om een kickboksvereniging te starten, omdat jongeren in de wijk daar behoefte aan hadden, twijfelde hij geen moment: De Hambaken Gym was geboren.

Noudri vertelt dat zijn ouders hem altijd gesteund hebben en voor hem klaar stonden, maar dat hij tijdens zijn jeugd regelmatig met vragen zat waarmee hij niet altijd bij zijn ouders terecht kon: ‘Ik wilde graag een bijbaan, maar waar begin je? Bij wie moet je zijn? Hoe stel je een CV op? Dat soort kleine dingen heb ik van huis uit niet meegekregen, omdat mijn ouders de Nederlandse taal niet goed beheersten en het systeem hier niet kenden.’

Noudri’s moeder gaf wel aan dat ze graag zag dat hij plaats nam achter de bureaus op kantoor, in plaats van ze te moeten schoonmaken, zoals zij zelf deed. Hij besloot daartoe een opleiding tot boekhoudkundige te volgen. Daar bleek echter later in zijn leven niet zijn passie te zitten: ‘Mijn liefde is mensen verder te helpen.’

Lees HIER verder

Weerbaarheid en winnen met kickboksen in Arnhem

Jongeren leren wat respect is, en kinderen van hun trauma’s afhelpen: voormalig wereldkampioenen Fred Royers en Krista Fleming doen het als kickbokstrainers in Arnhem.

In de Arnhemse wijk Klarendal staat Fight & Power center Kickboxing Arnhem. Het is de club van voormalig wereldkampioenen Fred Royers en Krista Fleming. Zoals ze zelf zeggen: “Topvechtsport op een toplocatie.” In hetzelfde, gloednieuwe gebouw is ook het eigen bedrijf van Fleming, KF Action, gevestigd. Hiermee geeft ze persoonlijke begeleiding en weerbaarheidstrainingen aan kinderen en volwassenen, onder andere door de inzet van vechtsport. Zo bieden Royers en Fleming een interessante combinatie aan van fysieke en psychologische ontwikkelingstechnieken.

We gaan er langs voor dit vijfde artikel in een serie van zes Nederlandse voorbeelden waarbij risico- en kwetsbare jongeren meer perspectief krijgen dankzij vecht-, kracht- of verdedigingssport. Kenniscentrum Sport is benieuwd wat werkt en wat niet, wat deze takken van sport kunnen bieden aan andere jongeren, en wat nog verder onderzocht moet worden.

Directe confrontatie

Fred Royers is een grote naam in de vechtsportwereld. Hij begon zijn carrière als karateka en werd maar liefst negen keer Nederlands kampioen karate. Het harde van kickboksen trok ook zijn aandacht. Als we hem vragen waarom hij is gaan kickboksen, is zijn antwoord: “Ik durfde niet en kon dat niet uitstaan”.

Die angst voor het keiharde duel maakt dat hij kickboksen nu, op 61-jarige leeftijd, nog steeds een heel mooie sport vindt. “Het is een hele directe confrontatie tussen een man en een man of een vrouw en een vrouw op de meest basale wijze die je je maar kunt voorstellen.”

Lees verder

Wat eet mijn fanatiek sportende kind

Voedingsadviezen voor sportende kinderen zijn er eigenlijk niet.

Concrete voedingsadviezen voor sportende kinderen ontbreken vaak. Maar hoe kunnen we ze dan goede voeding geven? Wat hebben ze extra nodig? Kinderen sporten veel, doen mee aan wedstrijden, maar het zijn geen mini-volwassenen.

Het voedingsadvies voor jonge sporters komt in grote lijnen overeen met dat voor volwassen sporters.  Uit een literatuurstudie blijkt dat, net als voor volwassenen, individueel advies voor jonge sporters belangrijk is, met name tijdens de groeispurt.

Sportende kinderen

Vaak staat het sporten in het teken van sportstimulering en talentontwikkeling. De lichamelijke (en mentale) groei en ontwikkeling maken dat het prestatievermogen van kinderen toeneemt met de (biologische) leeftijd.

Maar je kent ze vast wel die uitblinkertjes, de talentjes als je het aan ze vraagt trainen ze veel, geven aan geen spierpijn te hebben, zweten niet overmatig, zijn niet echt moe, lijken hoog incasseringsvermogen te hebben! Hoe kan dit?

En het grappige is, als je vraagt wat ze zelf zouden kunnen aanpassen in hun voeding om nog beter te worden is het antwoord vaak: minder snoepen, meer eten voor trainen en meer drinken!

Veel onderlinge verschillen qua groei en ontwikkeling

Kinderen maken een zeer bewogen periode op zowel biologisch-, fysiek als emotioneel niveau mee. Het lichaam groeit in deze periode zeer snel, daarnaast ook nog toename van spiermassa, vetmassa en groei organen.

In deze periode kunnen kinderen ook zwaarder worden en misschien moeten afvallen voor wedstrijden om in een beppaalde gewichtsklasse uit te komen. Uit onderzoek blijkt dat 80% van de mannelijke judoka’s tussen de 12 en 17 jaar probeert een week voor de wedstrijd nog gewicht te verliezen en meer dan de helft van hen doet dit door maaltijden over te slaan.

Tendens

Als we kijken naar de tijden waarop kinderen sporten, vallen die bijna altijd tijdens het avond eten. Ook kan het lastig voor een gezin zijn om alles rondom het sportende kind te organiseren, zeker als de ouders werken of er meer kinderen zijn. Vaak is er een beperkte tijd om te eten, omdat het sportkind vanuit school nog moet reizen naar de sportaccommodatie om te kunnen trainen.

Wat ik dan vaak zie is dat de kinderen geen of kwalitatief minder goed eten krijgt, denk bv aan kantinevoer (AA flesje en chips) of sneller gemaksvoedsel (pizza, patat, boterham, soep, tosti).

De minimale eisen voeding

De eisen van de voeding zijn afhankelijk van het kind en de sport die deze beoefend. Daarnaast zijn er nog meer belangrijke factoren: de leeftijd, groeisnelheid, fase van groeien, gewicht en hormonale veranderingen. De trainingsbelasting en frequentie van trainingen. De eisen van de sport betreft uiterlijk en lichaamsvormen. Zijn er blessures, ziektes.

Voor als nog gelden de ‘Richtlijnen goede voeding” volgens ‘De schijf van 5’ voor sportende kinderen. En vaak hebben de kinderen al een grotere energiebehoefte, maak gebruik van tussenmaaltijden. Met aandacht voor een verhoogde behoefte aan eiwitten, vitamines, mineralen en essentiële vetzuren.

Nog enkele tips

• Hou snoep, snack en drinkgedrag goed in de gaten.
• Let op isotone dranken! Wel of niet doen? Zijn wel veel snelle koolydraten.
• Energy-drankjes zoals Red Bull verbieden voor kinderen onder de 18 jaar?
• spreek met de leraar van school af om eventueel in de klas wat te laten eten!
• Thuis: laat kinderen mee beslissen.
• Meer voeden ipv vullen.

Eetstoornissen binnen de sport

Er zijn een aantal risicocategorieën waarbij we hogere getallen van eetstoornissen terugvinden zoals gewichtsklassen (roeien, vechtsporten), esthetische sporten (turnen, ballet), extreme duursporten (marathon, triatlon) en tijdens blessure of rustperiode. Wees daar alert op!

Herstel na de inspanning

Tijdens het trainen verbruik je energie, vooral koolhydraten uit de spieren (glycogeen) waar je lichaam maar een beperkte voorraad van heeft. Als je fanatiek gesport hebt en je bent bijna door je koolhydraatvoorraad heen, raak je uitgeput. Daarom is het noodzakelijk deze voorraad weer aan te vullen. Als je de koolhydraatvoorraad niet binnen 1 à 2 uur na de inspanning aanvult, sta je de volgende dag op met onvoldoende energie om die dag opnieuw te kunnen trainen.

Glycogeenvoorraad

De juiste keuze van voeding zorgt voor het versnellen van het herstel en daarmee het prestatievermogen op peil te houden. Normaal gesproken zijn glycogeenvoorraden binnen 24 uur weer herstelt, maar dit kan soms niet snel genoeg zijn. Omdat de eerste momenten na inspanning de glycogeen aanmaak sneller verloopt, is het van belang zo snel mogelijk na de inspanning te beginnen met aanvullen. Om de glycogeenvoorraad aan te vullen kun je zowel koolhydraatrijke hersteldranken als vaste voeding gebruiken. Uit onderzoek is gebleken dat de toevoeging van eiwitten aan een hersteldrank de aanmaak van nieuwe voorraden van glycogeen versnelt, waardoor je spieren weer sneller kunnen herstellen.

Dorstlesser

Drink binnen 2 uur na de finish voldoende dorstlesser (Isostar, Powerbar, Aquarius, AA iso) om de vochtvoorraad en verloren mineralen weer snel aan te vullen en het herstel te bevorderen. Het beste kan ook een beetje natrium (600-1200 mg/l) gebruikt worden, zodat het lichaam het water beter vast kan houden. De meeste hersteldranken bevatten vaak al natrium. Drink overigens ook voldoende na de inspanning tijdens koudere dagen.

Vaste producten

Voorbeelden van producten die je zou kunnen nemen na de inspanning zijn een volkorenbroodje met vleeswaren, een bakje magere yoghurt met muesli of een schaaltje vruchtenkwark. Ook kun je herstelproducten van PowerBar nemen, Recovery Drink of een ProteinPlus Bar. Deze producten bevatten goede combinaties van snelle en langzame koolhydraten om je glycogeenvoorraden weer snel aan te vullen en een speciale eiwittencombinatie van wei-, melk- en soja eiwitten die er voor zorgen dat je spieren weer kunnen herstellen en opbouwen.

Samenvattend is het belangrijk om na de inspanning te zorgen voor:
– voldoende koolhydraten (1,0-1,5 g per kilogram lichaamsgewicht per uur)
-kleine toevoeging van eiwitten (2-6%)
-voldoende vocht, drink minimaal 1,5 liter

Naast regelmatige training is voeding één van de belangrijkste factoren waarmee je invloed kunt uitoefenen op je prestatievermogen. Dus neem ook goede voeding NA je training of wedstrijd! Na de finish ben je er nog niet…

De Busen-kata: een vierkante cirkel

Er woedt in Nederland al redelijk lang een strijd tussen Busen en Kōdōkan: Busen is de stijl zoals die tot nu toe altijd in Nederland (en Europa) werd beoefend, terwijl Kōdōkan voor ons Europeanen dan de “nieuwe” stijl is zoals die uit Japan is komen overwaaien.

Voor worpen en technieken en dergelijke maakt het allemaal niet zo veel uit: er bestaan talloze variaties op technieken, en zeker als zwartebander leer je al snel om je niet alleen op, maar ook tussen de lijnen te bewegen. Duidelijker dan in het wedstrijdjudo zie je dat niet: je kunt een ōsotogari wel op een bepaalde manier aanleren, maar als je tegenstander net even verkeerd staat, zul je toch iets anders moeten doen om hem nog steeds met een soortgelijke techniek op de grond te krijgen. Zie daar: een ter plekke bedachte variatie die wél werkt.

Voor kata, de vaste demonstratievorm van judo, ligt dat echter totaal anders. De hele idee achter een kata, een vaste vorm, is namelijk dat de vorm vastligt, dat er één perfecte manier is om een bepaalde techniek uit te voeren in ideale omstandigheden. Het kata is een typisch Japans verschijnsel, dat je ook buiten de krijgskunst tegenkomt. Ook zaken als bloemschikken, kalligrafie en de theeceremonie verlopen volgens zeer vaste protocollen, die je nooit exact zult kunnen volgen, maar wel kunt proberen zo veel mogelijk te benaderen.

Ga je het dus over een variatie op een vaste vorm hebben, dan spreek je jezelf tegen en is er een nieuwe school geboren. Vandaar ook de strijd tussen de Busen-kata en de Kōdōkan-kata. Er kan maar één vorm ideaal zijn. Om erachter te komen welke kata de juiste kata is, zullen we onszelf een aantal vragen moeten stellen.

Allereerst is daar de hamvraag: waar is het protocol waarin de kata wordt beschreven? Voor de Kōdōkan kan die vraag eenvoudig worden beantwoord. Dat protocol is er en wordt gewoon verstrekt door de Kōdōkan zelf. Je kunt het bestellen op internet. Wellicht verandert dat protocol af en toe op basis van nieuwe inzichten, maar we weten waar we moeten zijn als we denken het beter te weten.

Voor het Busen ligt dat anders. De school waar de Busen-kata zogenaamd vandaan komt, de 大日本武徳会 Dai-Nippon Butokukai (De Vereniging voor Martiaalse Deugden van Groter Japan) is namelijk op last van generaal Douglas MacArthur in 1946 opgeheven, omdat de organisatie volgens hem te nationalistisch en militaristisch was. Er is in 1953 wel een vervolgorganisatie (http://www.dnbk.org/) opgericht, die echter zeer holistisch is en zich bij lange na niet alleen bezighoudt met judo.

We zullen dus moeten kijken naar de laatste kata die voor Busen is vastgelegd. Toevallig gebeurde dat in 1906 in een tijdsbestek van een week, door een commissie die onder leiding stond van… Jigorō Kanō, de oprichter van het judo en de Kōdōkan.

Deze commissie had twintig leden, waarvan zes leden uit de Kōdōkan. Deze zes leden waren tevens de enige leden met een judo-achtergrond. De andere veertien leden waren afkomstig van jiujiutsu-scholen.

De kata in kwestie was geen strikte judo-kata, maar een veel holistischere kata. Ze werd in 1908 gepubliceerd in het boekwerk 大日本武德會制定柔術形 (Dai Nippon Butokukai Seitei Jūjutsu-kata, ofwel “De jiujitsu-kata zoals vastgesteld door De Vereniging voor Martiaalse Deugden van Groter Japan”). Deze kata maakt nu deel uit van de huidige Kōdōkan-kata. Kortom: de Busen-kata was geen echte judo-kata, maar het deel dat betrekking had op judo is inmiddels wel opgegaan in de huidige Kōdōkan-kata (bron: 月刊武道 Gekkan Budō, juli 2006).

Dat de Butokukai trouwens een groot fan van Jigorō Kanō was, blijkt verder uit het feit dat Jigorō Kanō in 1905 van de Butokukai de titel hanshi kreeg toebedeeld (bron: 武道範士教士錬士名鑑 Budō Hanshi Kyōshi Renshi Meikan, pagina 163, de afdeling Tijdschriften van het hoofdkwartier van de Nippon Butokukai). En zoals gezegd: een jaar later werd Jigorō Kanō hoofd van de enige judokata-commissie die de Butokukai ooit heeft gehad. Mogen we dan stellen dat de Butokukai het volste vertrouwen had in de kata zoals Jigorō Kanō die opstelde?

Later zijn er nog talloze boeken over de Busen-kata uitgekomen. Niet in het Japans, maar wel in andere talen zoals het Nederlands. Maar als er al een bron voor deze boeken zou zijn, moet dat de hierboven genoemde jiujitsu-kata uit 1906 zijn. Al het andere is een verzinsel of een interpretatie, want na 1906 heeft de Busen-school niets meer aan de definitie van haar kata veranderd.

De namen van alle commissieleden. De naam van Jigoro Kano staat helemaal rechts, met de titel Honkai Hanshi (hanshi van deze organisatie).

Met het verdwijnen van de Butokukai is de Butokukai trouwens niet uitgestorven. Integendeel: de Butokukai is deels gewoon onder de vlag van de Kōdōkan doorgegaan. Op 23 en 24 november 1946 kwamen judoka van de toen al afgeschafte Butokukai, judoka van de Kōdōkan en judoka uit alle streken van Japan samen om de toekomstige koers van het judo te bepalen. In augustus 1947 werden de graden van de Butokukai ook binnen de Kōdōkan erkend (bron: All Japan Judo Federation, http://www.judo.or.jp/shiru/rekishi).

We kunnen dus stellen dat het judodeel van de Busen-kata op deze manier werd meegenomen en versmolten in de Kōdōkan. Binnen de ontstane Kōdōkan-kata (nage no kata, katame no kata, enzovoort) heeft elke kata weer een eigen geschiedenis.

Als we het nage no kata (waarvan de basis is bedacht in 1884) als voorbeeld nemen, is de huidige vorm in 1960 definitief vastgesteld door de Kōdōkan. Busen-mensen zullen wellicht aanvoeren dat de Busen-vorm van nage no kata toen volledig is verkracht, maar als je kijkt naar het soort wijzigingen dat destijds is doorgevoerd, heeft dat vooral met het schrappen/invoeren van worpen, en helemaal niets met het wijzigen van de uitvoering van de worpen zelf te maken (bron: https://ja.wikipedia.org/wiki/%E6%9F%94%E9%81%93%E5%BD%A2).

Kortom: als het Busen-kata een judo-kata is, zal niet één kata het oude Busen-kata dichter benaderen dan de Kōdōkan-kata. Alles wat daarvan afwijkt, is dus een verzinsel of een interpretatie. Waarmee je dus eigenlijk aangeeft dat je het beter weet dan de oprichter van het judo en de hoofdorganisatie van het judo zelf. Dat mág trouwens. Maar noem het dan geen Busen-kata. Noem het dan de Loek van Kooten-kata of iets dergelijks.

Gezien het feit dat de Kōdōkan binnen het judo als de 総本山 (sōhonzan = het hoofdkwartier) wordt gezien, plaats je jezelf op die manier ook volledig buiten de sport. In feite heb je dan een nieuwe sport (Loek van Kooten-do) bedacht, en daarmee eindigt de discussie.

Kort gesteld: er is maar één directe referentie naar een Busen-kata, en dat is een niet-judokata die is bedacht door een commissie waarvan 100% van de leden met een judoachtergrond afkomstig was uit de Kōdōkan; daarnaast stond de commissie onder leiding van het hoofd van de Kōdōkan en de oprichter van het judo. Wat binnen die kata betrekking had op judo, is onder leiding van dezelfde Kōdōkan, waarbinnen inmiddels ook judoka van de Butokukai hadden plaatsgenomen, opgenomen in de huidige Kōdōkan-kata. Er bestaat dus niet zoiets als een aparte Busen-kata. De Kōdōkan-kata ís de Busen-kata.

Maar als klap op de vuurpijl komt dan nog deze definitie van het woord jūdō-kata op de Japanse Wikipedia:

柔道の形（じゅうどうのかた）とは、日本伝講道館柔道において、攻撃防御の理合いを習得するために行われる形稽古。

Jūdō no kata to wa, Nihonden Kōdōkan jūdō ni oite, kōgeki bōgyo no riai wo shūtoku suru tame ni okonawareru kata-keiko.

Judo-kata staat voor kata-training die binnen het Japanse Kōdōkan-judo wordt gegeven om inzicht te krijgen in aanval en verdediging.

Over Busen-kata wordt met geen woord gerept.

Als je met al deze informatie nog durft te pretenderen dat Busen-kata een toekomst heeft, plaats je jezelf in feite volledig buiten spel. Het woord Busen-kata is een contradictio in terminis. Het is vloeibaar ijs, koud vuur, een vierkante cirkel.

Het heeft mij als Busen-man pijn gedaan om tot dit inzicht te komen, maar op een gegeven moment moet je de feiten onder ogen zien: beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald.

Mijn grote dank gaat uit naar Richard de Bijl (8e dan) die mij naar dit inzicht heeft geleid, en Sebastiaan Fransen (5e dan) die mij de nodige aanwijzingen heeft gegeven om een en ander historisch te kunnen staven.

Addendum

Inmiddels komen er ook reacties uit het Busen-kamp, vooral via Facebook, waarin men dit verhaal niet met argumenten maar met persoonlijke aanvallen bestrijdt. Ik heb als shodan nog geen flauw benul van judo, moet nog heel veel leren, en zou daarom geen recht van spreken hebben.

Hoewel ik het jammer vind dat de zaak door sommigen ad hominem wordt gespeeld, hebben deze Budo-mensen deels gelijk: er zijn inderdaad talloze Busen-mensen die veel beter kunnen judoën dan ik. Met “kunnen judoën” heeft dit dan ook helemaal niets te maken. Ik kan dat niet genoeg benadrukken en wil mij in dat opzicht bijzonder nederig opstellen.

Dit verhaal gaat puur en alleen om de juiste uitvoering van de kata. Niet over wie er beter kan judoën. Een Busen-kata van een goede judoka zal er honderd, zo niet duizend keer beter uitzien dan mijn Kodokan-kata, simpelweg omdat ik op dat gebied nog weinig ervaring heb. Ik heb mezelf wat judo betreft altijd als een absolute prutser beschouwd, en het is een godswonder dat ik het ooit tot zwart heb geschopt. Dat we dat even in de juiste context plaatsen.

Als de conclusie van  mijn verhaal mensen niet bevalt… dan moeten ze bij de Japanners zijn, niet bij mij. Ik geef alleen de boodschap door die door alle taalbarrières vaak niet goed wordt doorgegeven. Dit is wat de Japanners zelf schrijven – onder elkaar – als er geen Westerlingen naast zitten die ze misschien wel of niet voor het hoofd willen stoten.

Alle bronnen voor bovenstaand blog zijn vermeld. “Maar jij kunt niet judoën” is geen geldig argument waarmee je die bronnen kunt bestrijden. “Maar mijn leraar was heel beroemd en die zei iets anders” is ook geen geldig argument. Een geldig argument is een schriftelijke vermelding die terugvoert naar waar het allemaal begon. En in dit geval is die vermelding per definitie in het Japans opgesteld, want judo is nou eenmaal begonnen in Japan.

Dat is dan weer iets waar ik een rode band voor heb: de Japanse taal. En ik hoop dat we, door de kennis van judo-experts te combineren met mijn kennis over het Japans, tot betere inzichten kunnen komen die het judo als sport nog verder vooruit kunnen helpen. Want: kaizen. Het is nooit perfect, en het kan altijd nóg beter!

Jan Wetzer Stimuleringsprijs