Binnen PostNL werken we met de lean. Lean is een manier van werken die overgewaaid is vanuit Japan, Toyota, waarbij je de klant centraal zet en werkt vanuit de gedachte dat je wat je doet waarde toevoegt voor de klant. De Japanse invloeden zie je nog altijd terug in de kleuren van de lean trainingen. Zo zijn er de Yellow Belt, de Orange belt, de Green belt en de Black belt die aangeven hoe goed je getraind bent in de lean methode. Sommige bedrijven voegen zelfs nog kleuren toe zoals de Blue of de Braun belt.
Binnen PostNL certificeren we mensen in de lean methode en krijgen ze bij het afronden van de training een leuke sleutelhanger in de vorm van een stukje judoband in de kleur van de training met het bedrijfslogo erop. De sleutelhanger is inmiddels uitgegroeid tot een ware gadget binnen het bedrijf; iets wat mensen graag willen hebben en heel trots op zijn als ze deze ook daadwerkelijk verdiend hebben.
Coriet Klooster
Manager lean Competence Centre Strategie & Development
Veel mensen hebben hun twijfels bij de keuze voor een vechtsport op jonge leeftijd. Is dit terecht? Wat zijn de voor- en nadelen van het beoefenen van een vechtsport als kind en zijn alle soorten vechtsport voor kinderen toegankelijk?
Judo is een veelvoorkomende keuze voor kinderen, maar dit geldt minder voor vechtsporten als karate, aikido en boksen. Dit heeft waarschijnlijk deels te maken met het feit dat judo in essentie een verdedigingssport is en een andere insteek heeft dan veel van de alternatieven.
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik erger me soms dood aan de kantines op school, op de sportschool of bij sporthallen. Ik erger me dan met name aan het aanbod: flesjes AA, chips, chocolade repen en witte broodjes kroket. Nergens vind ik de sportmind of de gezonde gedachte terug en een aanbod van bijvoorbeeld eiwitrijke produkten, fruit en volkoren broodjes. Natuurlijk ben ik ook niet heiliger dan de paus en snap ik dat je zo af en toe best eens wat lekkers wilt eten. Maar past dit in een sportkantine???
Casus
Stel dat je na het sporten wat koopt in de kantine. Bv je neemt een AA-flesje (300 ml levert 177 kcal) en een klein zakje Chips (25 g levert 135 kcal) = 312 kcal. Stel dat je dit 1x per week doet, 50 weken lang, kom je hier elk jaar meer dan 2 kg door aan. Of je neemt op de andere dag 1 mars (267 kcal) en 1 glas cola (129 kcal) is 396 kcal, hierdoor kom je jaarlijks bijna 3 kg mee aan. Dit lijkt niet veel, maar als je dagelijks 200-300 kcal te veel eet, dan gaan de kilo’s nog veel sneller. Dat realiseren mensen zich niet.
Om je lichaam ertoe te dwingen het teveel aan lichaamsvet als energiebron te gebruiken zal je moeten zorgen voor een negatieve energiebalans. Een negatieve energiebalans betekent dat je meer energie verbruikt (arbeid) dan je middels je voeding binnenkrijgt.
Hebben de sporters net zichzelf hard in het zweet gewerkt, zijn ze klaar met hun workouts waarbij ze misschien 500 kcal in een uur hebben verbrand, eten ze het binnen 5 minuten er weer aan.
Motivatie
Goede voeding kan op veel zaken invloed hebben: betere prestaties, meer rendement uit training, beter herstel, mentaal minder zwaar, minder energiedippen, bereiken en behouden van ideaal lichaamsgewicht, verminderde kans op ziekte en blessures, constant niveau van trainingen en wedstrijden, betere “relatie” met eten en nog veel meer.
Helaas werkt het niet zo zoals een paracetamol die je inneemt waardoor je meteen van de hoofdpijn af bent, maar als je normaal (gezond) eet merk je al snel dat je fitter wordt, conditie verbeterd en je sneller herstelt.
Bewustwording
Sporters willen wel graag een gezonde keuze kunnen maken in hun kantine. Maar dan moet die gezonde keuze wel makkelijk en aantrekkelijk worden gemaakt. Jongeren vinden het namelijk niet eenvoudig om snoep, snacks en frisdrank te weerstaan als deze voor het grijpen liggen. En dat is logisch.
Als sportdiëtist moet ik ook keihard vechten tegen de commercie. Hoe groot is mijn invloed ten op zichte van bijvoorbeeld een ouder? Of de invloed van mede sporters of de reclames op tv? Hierdoor worden reacties gegeven: “Oh is een Mars slecht? Dit geeft toch directe energie? Dat zie je op de reclame met Mr Bean of B.A.”
Beleving
Mensen hebben een voorkeur voor mooie, aantrekkelijke opties. Dus als je de gezondere keuze aantrekkelijker maakt, zullen de sporters er eerder voor kiezen. Probeer de volgende tips maar eens uit:
Leg vers fruit goed in het zicht in leuke houten kistjes en voor het grijpen.
Zet gratis water taps neer met bv blaadjes mint, citroen of sinaasappel erin.
Laat broodjes er verleidelijk uitzien door ze te beleggen met verse producten, zoals rauwkost of rucola. Zorg ervoor dat ze net afgebakken zijn en heerlijk ruiken. Stal ze mooi uit in een doorzichtige verpakking of op een bordje.
Zorg voor een goede looproute.
We zijn het niet gewend en daarom doen we het vaak niet. Maar laat je uitdagen, denk out of the box en wees creatief. Laten we allemaal een kleine bijdrage leveren aan een iets gezondere wereld.
Veel plezier!
Sportieve groet,
Danielle
Juiste school- en sportdoelen verkleinen kans op psychische problemen
Schoolgaande talenten moeten reële en juiste doelen stellen voor zowel hun school- als hun sportprestaties. Talenten verkleinen hiermee de kans “school- en sportvermoeidheid” en het gevoel van onbekwaamheid; factoren die onder andere kenmerkend zijn voor mensen met een burnout.
Talenten die een intensief trainingsprogramma combineren met school ervaren vaak stress vanwege deze “duobaan”. Kortgeleden heeft Topsport Topics al stilgestaan bij dit fenomeen, en het bleek dat een anti-stresstraining wel eens uitkomst zou kunnen bieden. Nu is er een onderzoeksgroep uit Finland verder ingegaan op de precieze oorzaak van het verhoogde risico op stress bij talenten met een dergelijke “duobaan”. Zij gaan vooral in op het soort doelen dat talenten stellen.
Na de oorlog hebben de Kōdōkan en de All Japan Judo Federation gefunctioneerd als de twee wielen aan een kar en de twee vleugels aan een vliegtuig. Dankzij dit gegeven hebben judoliefhebbers in Japan zowel turbulente als rustige tijden weten te doorstaan, ook omdat ze solidair met elkaar waren en met elkaar samenwerkten. De doelstellingen van beide organisaties hebben veel overeenkomsten, en het is dan ook niet meer dan vanzelfsprekend dat deze instellingen met elkaar samenwerken om hun taken uit te voeren.
Hierbij wil ik wel vermelden dat er vanuit het Japanse Kōdōkan-judo talloze wegen ontspringen, zodat de activiteiten zich hebben verbreed.
Als we Kōdōkan-judo bestuderen, dragen we een verantwoordelijkheid: een verantwoordelijkheid om ons op de leer van Jigorō Kanō-shihan te baseren, voort te borduren op de nalatenschap van onze voorgangers en dit als onderdeel van de Japanse cultuur op de wereld over te brengen.
Judoka van welke generatie dan ook zullen datgene wat bescherming verdient altijd moeten beschermen. En datgene wat bescherming verdient, is volgens mij een gedegen ukemi en etiquette enerzijds en de verwerving en training van techniek (het streven naar de ippon) anderzijds.
In de toekomst zullen we verder ook onderzoek moeten doen naar de scheidsrechterregels en gewichtsklassen. Het is verwarrend dat de scheidsrechterregels van de International Judo Federation herhaaldelijk worden gewijzigd. Natuurlijk hebben de leraren en atleten in de loopgraven veel onderzoek gedaan naar deze regels om ze te kunnen koppelen aan een overwinning: de regels zijn oorspronkelijk bedoeld om een winnaar en een verliezer aan te kunnen wijzen.
“Het woord hikiwake heeft een frisse klank. Het voelt zelfs comfortabel aan.”
De scheidsrechterregels spreken over een “winnaar”, een “verliezer” en “hikiwake” (gelijkspel). Het woord “hikiwake” heeft een frisse klank. Het voelt zelfs comfortabel aan en is volgens mij typerend voor de Japanse ziel. Ik denk dat de betekenis van “hikiwake” de basis vormt van Kōdōkan-judo. De Zenkoku Jūdō Kōdansha Taikai (het nationale judotoernooi voor hoge dangraden) dat in de Kōdōkan worden gehouden, volgt de regels van de Kōdōkan. Op dit toernooi kun je niet alleen winnen of verliezen: dit jaarlijkse evenement met meer dan duizend deelnemers is onderdeel van een sport die je je leven lang beoefent. Verder organiseert elke prefectuur zelfstandig toernooien die de gezondheid en vriendschap tussen houders van hoge dangraden uit het hele land bevorderen.
Voor de gewichtsklassen wordt er onderzoek gedaan naar oefenmethodieken en de praktische aanpak op wedstrijden. Daarover zijn talloze dissertaties geschreven, en het debat zal ongetwijfeld worden geïntensiveerd. Mijn eigen scriptie, die ik in 1959 heb geschreven, had als titel trouwens “Gewichtsklassen voor leerlingen van de bovenbouw”.
Een wedstrijd kun je niet winnen zonder aanmerkelijke inspanningen te verrichten. Maar ook als je drie tot vier jaar keihard hebt geoefend, is er altijd maar één winnaar. De overweldigende meerderheid van de deelnemers krijgt dus nooit de eer die haar toekomt.
“Judo doe je niet alleen in de dojo.”
Maar in het leven daarna kan iedereen ergens in uitblinken. Judo doe je namelijk niet alleen in de dojo. Ik vind dat je ook volgens de principes van judo kunt leven door bijvoorbeeld goed je werk te doen. Je geluk afdwingen, gebruik maken van je capaciteiten, goed voor jezelf zorgen en je plicht in de maatschappij vervullen: ook dat is training. Een eerlijk leven leiden zonder dat iemand je nawijst en streven naar een duurzame maatschappij, ook dat is training. Toen ik nog docent was, vroeg ik mijn leerlingen wel eens wat ze nu hun slagen met judo gingen doen. Ik was dan geroerd als mensen zeiden dat ze door wilden gaan als ze de tijd en een locatie konden vinden. Maar het is een feit dat veel mensen geen kans meer zien om een gi aan te trekken als ze zich eenmaal in de maatschappij hebben gestort. Ik hoop dat die mensen in ieder geval de geest van judo, die ze in de dojo hebben geleerd, in het echt in de praktijk zullen brengen.
Op deze pagina’s van “Lessen voor zelfverbetering van de jeugd” zet Jigorō Kanō zijn mening over drinkgewoonten uiteen
Een van de boeken die Jigorō Kanō-shihan heeft geschreven is “Seinen Shūyōkun” (lessen voor zelfverbetering van de jeugd) uit 1910, met in totaal 50 hoofdstukken. Vóór de oorlog werd het ook als lesboek gebruikt, en ik heb gehoord dat hoofdstuk 2 met als titel “Word iemand die het waard is om geboren te zijn” bij veel mensen een geliefde leidraad is. Ook interessant is dat hoofdstuk 47 (Het dagelijks leven) ingaat op drinkgewoonten. In dit hoofdstuk wordt duidelijk hoe Kanō-shihan over drinkgewoonten denkt en wat voor praktische adviezen hij geeft aan de jeugd die nog een toekomst voor zich heeft. Ik vind dat interessant en zal er daarom iets meer over vertellen.
“Mensen die een hekel hebben aan alcohol, moeten het vooral niet drinken. Mensen die geen hekel hebben aan alcohol, moeten het vooral wel drinken, mits dat niet ten koste gaat van hygiëne, economie of moraal. Bovenstaande geldt voor normale mensen. Als we dit gaan betrekken op leerlingen, is het verstrekken van alcohol aan de jeugd echter gelijk aan de kat op het spek binden. Drank leidt in dat geval makkelijk tot moreel falen, zodat het voor de jeugd beter is om niet te drinken.”
Zelf hield ik van alcohol. Ik heb daarom vaak gefaald. Verder heb ik talloze inkijkjes gekregen in het leven van zwaar aangeschoten senpai. Ze zeggen ook wel eens dat alcohol het beste medicijn is. Ik wil in ieder geval met mate kunnen drinken om mijn vriendenkring te vergroten en het leven op een zinvolle manier door te brengen.
“Mensen die geen hekel hebben aan alcohol, moeten het vooral drinken.” – Jigorō Kanō
Er is na de oorlog van alles gebeurd met judo, maar dankzij de onafgelaten inspanningen van onze voorgangers heeft het zich kunnen verspreiden en ontwikkelen. Momenteel zijn er voldoende faciliteiten, beschikken we over talloze begeleiders en verkeren we in een aangenaam klimaat. Maar de afname van het aantal judoka is opmerkelijk. Ik denk dat dit deels is terug te voeren op denataliteit, vergrijzing en de diversificatie van sport, maar dat zijn allemaal factoren waaraan we bar weinig kunnen doen. Er is geen eenvoudige of snelle manier om dit probleem op te lossen. We kunnen slechts gestaag voortploegen.
Zouden we ons in de judowereld niet moeten bezighouden met de promotie van jeugdjudo en dus een verbreding aan de basis? Leden van de Kōdōkan in het hele land zullen daarbij moeten helpen.
Leer van het verleden, beloon goedheid en wees dankbaar. Ik hoop mij tot in lengte van dagen met iedereen in het land te mogen inzetten voor de verdere ontwikkeling van het Japanse Kōdōkan-judo.
Kanji Igarashi Voormalig voorzitter van de judobond van het district Hokushin-Shin’etsu, voormalig voorzitter van de judobond van de prefectuur Niigata
“Zouden we ons in de judowereld niet moeten bezighouden met de promotie van jeugdjudo en dus een verbreding aan de basis?”
We gebruiken onder andere analytische cookies om ons websiteverkeer geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen. Meer informatie over de verwerkte gegevens kunt u lezen in onze privacystatement.
[X] Ik ga akkoord met bovengenoemde privacy verklaring
