Een unieke kans om deel te nemen aan een video competitie in Japan!

De afgelopen 10 jaar heeft Peter Wetzer van Nihon Sport zich ingespannen om jaarlijks een Nederlands of Belgisch jeugdteam (-15) deel te laten nemen aan een toernooi en trainingskamp in Fukuoka, Japan.

Het toernooi vond jaarlijks eind december plaats in de Global Arena van Fukuoka. De complete Japanse ‘top‘ was daar present.

Door Corona kan het toernooi dit jaar geen doorgang vinden.

De organisatie heeft echter een video-competitie georganiseerd voor teams uit de hele wereld.

Bekijk onderstaand een voorbeeld van zo’n video!

Wil je nadere informatie en/of wil je inschrijven? Stuur een mail naam peter@nihonsport.nl

Nieuw boek van Yos Lotens basis voor project

BUDO-SPORTEN GAAN GEWENST GEDRAG BELONEN                                                                                   

Sportplezier, motoriek en zelfverdediging staan bij budo-sporten centraal. En dat je daarbij banden, slippen, titels en prijzen kan behalen, dat weet iedereen inmiddels wel. Maar dat die sporten, zoals judo, karate, jiu jitsu, aikido en taekwondo, ooit met een andere bedoeling zijn ontwikkeld, dat weten maar weinigen.

Het was de grondleggers van budo-sporten vooral te doen om de pedagogisch vormende waarden van hun bewegingskunst, om mensen te vormen tot een aanwinst van de maatschappij. Maar die rol raakte al vrij snel en steeds meer op de achtergrond. Gewenst gedrag werd slechts een welkome ‘bijvangst’ in de race naar vooral sporttechnische- en wedstrijdprestaties. Judopedagoog Yos Lotens ontwikkelde daarom een uniek project  “Waarde(n)vol budo; gids voor budo-kids”.

MEERWAARDE DOOR OPVOEDEN OP DE MAT

Nu normen en waarden steeds vaker onder een vergrootglas liggen, worden budo-sporten met dit nieuwe project (als voortrekker) gestimuleerd om de ‘budo-waarden’, de kernwaarden uit de overlevering van o.a. Japanse samoerai, gerichter naar de voorgrond te halen, te trainen, toe te passen en te belonen.

Terwijl prijzen, titels en hogere banden in budo beoogde prestaties blijven, worden budoka nog meer uitgedaagd om te groeien  in ‘budo-gedrag’. Bij voldoende groei daarin kan een unieke budo-badge op de band worden verdiend. Budo-gedrag is het gewenste respectvolle gedrag dat de budo-leraar van zijn leerling-budoka wil zien. Hiermee wordt de budo-leraar niet minder begeleider naar sporttechnische- en wedstrijdprestaties, maar steeds meer een opvoeder op de mat.

Hiervoor worden normen en waarden in de schijnwerpers gezet en getraind zoals eer, respect, (zelf)beheersing, geduld, loyaliteit, veerkracht, (zelf)vertrouwen en samenwerking en ander gewenst sociaal gedrag. Deze staan met Japanse karaktertekens afgebeeld op een uniek budo-polsbandje voor budoka. Symbolisch om buiten de mat uit te dragen dat je als budoka deze budo-waarden respecteert, traint en probeert toe te passen in het dagelijks leven.

BOEK, PROJECT EN MISSIE                                                                                                                                                                                  

Het boek “WAARDE(N)VOL BUDO-gids voor budo-kids” is de basis van dit project en aanzet voor een brede missie in en door budo-sporten. Auteur en animator Yos Lotens stimuleert budo-collega’s om de budo-waarden in hun sport gericht te trainen, toe te passen en budoka op de band zichtbaar te belonen met een budo-badge; “Als je goed gedrag wilt zien, dan moet je dat ook belonen”.

Een deel van de opbrengst van het boekje en Yos’ clinics komen ten goede aan KIKA-Stichting Kinderen Kankervrij.

BUDO – AMBASSADEUR   

Budo-grootmeester Edgar Kruyning, internationaal martial arts-expert met ongeveer 50 verschillende dangraden in meerdere budo-sporten, is Ambassadeur waarde(n)vol budo” en met Lotens een van de budo-troubadours die nationaal draagvlak (uit)bouwen en meerdere ambassadeurs per budo-sport gaan werven voor dit project.

Foto’s zijn gemaakt door Graatje Weber (Eyecandy)

Alle ‘Waarde(n)vol Budo’ artikelen zijn te bestellen via www.waardenvolbudo.nl of www.nihonsport.nl

Jbuiglnjhuoguihjlhojhjlihljjiohoiohuogivuibogouhiohohioiohpijpipijopjpjilpojpijipjjopjoplhhojhojhlihipjipjpjpijpijiohjonpijpijiljo

Ja, u ziet het goed, dit is de titel van dit artikel; er zijn namelijk geen woorden die kunnen omschrijven wat er zich momenteel in de Judo Bond Nederland afspeelt.

Toch zal ik hier de politieke chaos analyseren.

Het bestuur is direct of indirect ‘weggestuurd’ door de bondsraadsleden, twee bestuursleden bleven achter om ‘om op de failliete winkel te passen’. Ondertussen kropen de bondsraadsleden weer in hun modderige onwelriekende loopgraven om elkaar en belanghebbenden, onder andere NOC*NSF, te beschieten met mondelinge of schriftelijke teksten.

De aanleiding was dit keer het mogelijk wijzigen van een deel van de uitvoering van het topsportbeleid en het niet invoeren van een verplichte VOG voor officials van de JBN.

Uit eerdere artikelen die ik schreef, moge blijken dat ik voor een JBN ben met eigen kracht, eigen identiteit en vol van dynamiek, innovatie en creativiteit. De twee eerst genoemde onderdelen, eigen kracht en eigen identiteit, houden in dat niet het NOC*NSF bepaalt wat en hoe het beleid en de uitvoering daarvan moet zijn; de JBN, en met name het bestuur, bepaalt dat zelf.

Daarvoor kunnen we teruggaan naar het ontstaan van de georganiseerde sport. Voor Judo ging dat zoals bij vrijwel andere sporten. Judoka verenigen zich in verenigingen, verenigingen vormen regio’s en vanuit de regio’s ontstaan judobonden, die later tot één bond worden gesmeed. (Zie mijn volgend artikel over de geschiedenis van het Nederlandse Judo.)

Tal van sportbonden zijn op min of meer dezelfde manier ontstaan en alle sportbonden hadden en hebben tot doel om ‘dienstbaar’ te zijn aan de sportbeoefenaren.

Op deze manier ontstond ook het NSF en het NSF had als  doel om ‘dienstbaar’ te zijn aan de verschillende sportbonden. Het NOC was in eerste instantie bedoeld om ‘dienstbaar’ te zijn aan sportbonden die deel wilde nemen aan de Olympische Spelen.

Later zijn NOC en NSF samengevoegd, naar ik aanneem, om ‘dienstbaar’ te zijn aan de sportbonden.

In dit artikel is de ontstaansgeschiedenis van sportbonden uiterst summier omschreven om te benadrukken, dat bonden en ‘bondsofficials’ er uitsluitend zijn om dienstbaar te zijn aan de sportbeoefenaren! (Dus Maurits Hendriks moet dienstbaar zijn aan Joeri van Gelder……. en het komt helaas veel vaker voor dat ‘bondsofficials’ de dienstbaarheid aan de sporters vergeten, veronachtzamen of zelfs bewust vernietigen, voornamelijk om hun ego te laten ‘schitteren’.)

Toch zijn er bij het NOC*NSF officials de van een dusdanig hoog niveau zijn dat zij het zich kunnen veroorloven om, met ondersteuning van een grote deskundige, een brief te schrijven naar de bondsraadsleden; een brief die bol staat van kritiek op de structuur van de JBN (op basis van het bestuursrecht) en de daaruit voortvloeiende controle en uitvoering van het beleid. De bondsraadsleden ‘dichten’ zichzelf taken en verantwoordelijkheden toe, ingegeven door macht. Helaas is dit niet te verwoorden in ‘dichterlijke taal’, echter uitsluitend in:

Jbuiglnjhuoguihjlhojhjlihljjiohoiohuogivuibogouhiohohioiohpijpipijopjpjilpojpijipjjopjoplhhojhojhlihipjipjpjpijpijiohjonpijpijiljo

Al in de tijd van Frans Hoogendijk, de beste voorzitter die de JBN ooit heeft gehad 1988-1996, beschoten de bondsraadsleden uit hun modderige en niet welriekende loopgraven het bestuur en vooral Frans Hoogendijk. Na bijna acht jaar beschoten te zijn heeft Frans Hoogendijk in april 1996 ‘het loodje gelegd’ en het Nederlandse Judo Team moest in bestuurlijke chaos gaan deelnemen aan de Olympische Spelen. Dit mag nooit meer voorkomen, simpelweg omdat dit de ‘dienstbaarheid’ aan de judoka absoluut en bepaald niet ten goede komt; ik ben ervan overtuigd dat die chaos tenminste één judo-medaille heeft gekost!

Vóór de periode van het bestuur onder leiding van Frans Hoogendijk en de gehele periode ná Frans Hoogendijk botvieren de bondsraadsleden hun satanische genoegens en uiten dat door ieder bestuur vanuit hun loopgraven te beschieten. (Onlangs las ik  in het boek van Rutger Bregman, dat in de Eerste Wereld Oorlog, 1914- 1918, de schutters van de verschillende partijen in de loopgraven, de loopgraven uitkwamen om gezamenlijk Kerstmis te vieren; zelfs daartoe zijn de bondsraadsleden niet in staat.)

De brief van de hoogste officials van het NOC*NSF, niet zijnde Maurits Hendriks, werd door de gezamenlijke bondsraadsleden uit Noord Nederland, Noord Holland en Zuid Holland in een Open Brief beantwoord op een hooghartige manier, die zelfs mij (als zeer hooghartig bekend staand) veel te ver gaat……

In de brief schrijven de genoemde bondsraadsleden dat zij vrijwilligers zijn in een (let op) niet professionele organisatie, de JBN. Bewust of onbewust heeft men hierdoor zichzelf en de JBN als organisatie compleet gediskwalificeerd (kennelijk zijn bondsraadsleden in ‘het bevredigen en strelen’ van hun ego’s het verschil tussen bewust en onbewust, in opgewonden staat, geheel uit het oog verloren).

Vrijwilligers in de JBN, die een functie binnen de JBN bekleden, zijn verplicht om zich professioneel te gedragen. Professioneel betekent als eerste: deskundig, integer, bereid en in staat om samen te werken! 

Welnu, als het gaat om deze definitie van professionaliteit (deskundig, integer, bereid en in staat om samen te werken) komen de bondsraadsleden heel veel te kort.

Daarnaast is het in deze tijd voor vrijwilligers met een niet professionele instelling niet mogelijk om een middelgrote sportbond te leiden. En….in deze tijd moet een sportbond professioneel geleid worden, welke definitie van professioneel ook wordt gebruikt!

Ook mag en kan een structuur, waarin onder andere het omschrijven en scheiden van taken en verantwoordelijkheden die niet overeenstemt met het bestuursrecht niet gehandhaafd blijven, hoe graag de ‘loopgraven-bewoners’ dat ook zouden willen.

Sinds jaar en dag scheppen de bondsraadsleden er genoegen in om het bestuur te bestoken, totdat men ‘het loodje legt’ en dat moet afgelopen zijn!

En bondsraadsleden, u bent volledig verantwoordelijk voor de onbestuurbaarheid van de JBN; en als het dan even een moment bestuurbaar is, dan betrekt u uw stellingen weer om met uw anti-professionele attitude en zonder competenties het bestuur af te schieten.

U bent niet deskundig, niet integer en niet bereid en in staat om samen te werken.

Dus opstappen, allemaal!

En dat is dan meteen de eerste stap op weg naar een nieuwe JBN.

De tweede stap is: het veilig stellen van een perfecte voorbereiding voor de Olympische Spelen van de topjudoka, waaronder wellicht een Olympisch kampioen en wellicht zelfs twee Olympische kampioenen! Hiertoe moeten Maarten Arens, Michael Bazynski en Benito May ongestoord door kunnen werken om hun doelstellingen te kunnen verwezenlijken! Het NOC*NSF heeft in een brief hiertoe al een garantie afgegeven.

Om de voortgang en uitvoering van een topsportbeleid te realiseren zullen er nieuwe nationale coaches voor junioren aangesteld moeten worden. De te selecteren coaches moeten voldoen aan één of aan beide criteria:

1. Judocoach met zeer goede sportopleiding, die zijn sporen in topjudo al heeft verdiend;

opleiding en coaching van Nederlandse kampioenen judo, alsmede aansprekende internationale successen van judoka die door haar of hem zijn opgeleid.

2. Ex topjudoka, Europees niveau, met een zeer goede sportopleiding.

De opleiding van jonge judoka moet weer gaan plaatsvinden in de clubs.

Op de derde plaats moet er snel een nieuwe structuur worden ontwikkeld en ingevoerd. (Zie een vorig artikel, waarin omschreven is wat die structuur zou kunnen zijn.)

Op de vierde plaats moeten er nu nieuwe bekwame judoka worden gevraagd om het bestuur te vormen:

Jessica Gal voorzitter, Emile Pruim financiën, Theo Meijer topsport, Edgar Kruyning opleiding en breedtesport, Dennis van der Geest pr en communicatie.

Het bestuur kan Mark Huizinga vragen om technisch directeur te worden en Anthony Wurth kan gevraagd worden om de functie van algemeen directeur te gaan vervullen.

Persoonlijk, weet ik zeker, dat dit team met Jessica Gal als voorzitter de Judo Bond Nederland optimaal zal voortstuwen (eigen kracht, eigen identiteit, dynamisch, innovatief en creatief).

En ja, er moeten een voorzitter en bestuursleden worden gevraagd, omdat de JBN de beste mensen nodig heeft; de beste mensen krijgt men niet door sollicitatieprocedures!

Het mag nooit meer zo zijn, dat bondsraadsleden een nieuwe voorzitter werven om deze vervolgens onder controle te houden en te pas en te onpas vanuit de loopgraven te beschieten.

Maar……de eerste stap is cruciaal:

Bondsraadsleden opstappen, allemaal, want u bent volledig verantwoordelijk voor de onbestuurbaarheid van de JBN!

Na vier jaar onder het voorzitterschap van Jessica Gal kan er eventueel een nieuw bestuur gekozen worden op basis van het voorstel zoals ik in een eerder artikel heb beschreven; in dat artikel is al beschreven dat het bestuur het beleid maakt en uitvoert en dat een kleine bondsraad controleert. Het is echter te hopen, dat Jessica met haar team na vier jaar nog één volgende periode doorgaat. (Zoals gebruikelijk zou moeten zijn, kan een bestuur niet meer als twee perioden aanblijven.)

Maar helaas gaat het aanstaande zaterdag niet over Judo en over judoka; aanstaande zaterdag zullen ‘de reglementen-neukers’ hun bevrediging zoeken…….

Dit was mijn laatste artikel over de JBN als bestuursorganisatie; er zal na dit artikel geen draagvlak en belangstelling meer zijn voor mijn satirische beschouwingen.

Satire is als een boeket wilde bloemen en in de loopgraven van de Hel groeien en bloeien zelfs geen wilde bloemen.

200908

Willem Visser

8e dan Judo IJF

Lees ook het persoonlijke verhaal van Yos Lotens achter zijn nieuwste boek “Waarde(n)vol Budo”

Onderstaand het artikel dat onlangs gepubliceerd werd in het vakblad van de NVJJL.

Het boek, de badges en de polsbandjes zijn te bestellen via:

www.waardenvolbudo.nl

www.nihonsport.nl

Een deel van de opbrengst van dit boek gaat naar Stichting Kika

Let op: Levering van alle bestellingen vanaf 16 september 2020 na de uitreiking van het eerste exemplaar.

Op 19 juni 2020 stuurde het bondsbestuur een brief naar de bondsraad. In die brief werd, onder het hoofdstuk “ Structureel probleem” onder andere gesteld dat er een moeizame relatie is. “De moeizame relatie is niet van de laatste twee jaar, maar bestaat helaas al gedurende bijna negen jaar.” “Het gevolg van deze structureel moeizame relatie is, dat het bestuur belemmerd wordt in het uitvoeren van beleid….”.

Het voert te ver om de gehele brief hier te citeren en te analyseren; in het kort komt het er op neer dat er een onwerkbare situatie is ontstaan met de bekende gevolgen. Ook de mogelijke oorzaken en de oplossingen worden in de brief genoemd.

(Naar ik aanneem is de brief openbaar dus op te vragen bij de JBN.)

Nog een citaat van het bestuur: “Tot hier en nu verder!”

Ondertussen is een gedeelte van het bondsbestuur opgestapt, negen bondsraadsleden willen een vergadering bijeenroepen en de voorzitter en oud voorzitter van de reglementen commissie hebben daarop, met de reglementen in de hand, negatief gereageerd. (Vroeger had ik het nooit zo op scheidsrechters die gedurende de wedstrijd het reglementenboekje op zak hadden……veel coaches zullen dit gevoel wel kennen?) Dus als er nagedacht moet worden over ‘tot hier en nu verder’ beginnen de bondsraadsleden hun achterhoede gevechten, zoals ze ook vóór de bondsraadvergadering van 11 juli 2020 de messen slepen, de vizieren sloten en de loopgraven betrokken om vandaar het bondsbestuur te beschieten.

En nu moet ik toch snel duidelijk maken dat ik niet vóór dit bestuur ben en niet tegen hun aftreden. Immers, als er al negen jaar een moeizame relatie is met de bondsraad dan zegt dat veel over de bondsraad en ook veel over het bestuur. Als iets dergelijks langer dan één jaar duurt dan faal je als bestuur en treed je af. Ook een extern bureau Anderson Elffers Felix (vermoedelijk ingehuurd door het NOC*NSF) lost dan niets op.

Ook de bondsraad lost niets op, zeker als men nu al ziet dat ‘messen worden geslepen, vizieren worden gesloten en loopgraven worden betrokken’. En….de geschiedenis van de bondsraad leert dat dit al sinds jaar en dag zo gaat.

De oplossingen

In het belang van de judoka en de Judo Bond Nederland is een snelle en duurzame oplossing noodzakelijk.

In een vorig artikel noemde ik vijf componenten die als basis moet dienen voor de structuur die ingevoerd moeten worden binnen Judo Nederland, voor beiden judoka en organisaties:

– eigen kracht

– eigen identiteit

– dynamiek

– innovatie

– creativiteit

Ook heb ik de manier waarop men in een structuur dient te werken omschreven.

De structuur, het ideaalbeeld, kan bestaan uit twee onderdelen:

Een structuur met processen, die de continuïteit en kwaliteit van judo bewaakt en perfectioneert.

En een structuur met een grote mate van vrijheid voor professionals om dwars door de organisatie heen samen te werken, kennis te delen en nieuwe ideeën uit te werken; dynamiek, innovatie, creativiteit. (Onder professional versta ik: deskundig, integer en bereid en in staat om samen te werken.) Iedereen die met een proces/project bezig is, moet weten dat zij/hij daaraan op dat moment ondergeschikt is en dus wordt geleid, begeleid en bijgestuurd.

Het andere deel van de structuur is gericht op het ontwikkelen van de organisatie en de daarmee gepaard gaande ontwikkeling van mensen. Hierin krijgen professionals de vrije hand om met elkaar samen te werken.

Opties

Op dit moment wil de club van negen en ook de reglementen commissie vasthouden aan het oude. De club van negen wil een interim voorzitter benoemen, een interim bestuurder voor topsport en een interim penningmeester.

De ‘reglementen-politie’ wil slechts een penningmeester benoemen, omdat een bestuur van minimaal drie koppen is voorgeschreven in de reglementen.

Als we de twee bovenstaande mogelijkheden leggen tegen de meetlat gevormd uit de vijf genoemde componenten en de manier waarop men binnen de structuur kan werken dan is gemakkelijk vast te stellen dat deze beoordelingstoets niet kan worden doorstaan. Deze optie kan dus worden geschrapt.

(De club van negen is inmiddels een club van 18 geworden en zij willen de terugkeer van oudgedienden. Het is nooit goed om terug te keren op dezelfde functie in dezelfde organisatie; het is niet goed voor hen die terugkeren en het is niet goed voor de organisatie!)

Dus op zoek naar een tweede mogelijkheid.

De historie van de JBN op bestuurlijk gebied zorgt bepaald niet voor een goede uitstraling en grote populariteit. De kans is dus groot dat er zich potentiële bestuurders melden zonder de noodzakelijke competenties. Dat kan voorkomen worden door mensen met grote kwaliteiten en zonder egocentrische doelstellingen ‘te vragen’ om bestuurslid te worden.

Wie?????

– Jessica Gal of Anthony Wurth voor het voorzitterschap;

– Theo Meyer voor de portefeuille topsport;

– Emiel Pruim voor de portefeuille financiën;

– Edward Kruyning voor de portefeuille breedtesport, opleidingen en onderzoek;

– Dennis van der Geest voor de portefeuille public relations & communicatie.

Secretariaat en wedstrijdzaken kunnen worden ondergebracht bij het bondsbureau.

En dan de derde optie, die volledig afrekent met oude structuren.

Alles moet weg: het bestuur heeft geen leiding gegeven en de bondsraad heeft teveel macht. De huidige structuur is zeer ouderwets en ook daardoor is de JBN onbestuurbaar.

Terugkijken kost nu teveel tijd, dus vooruit kijken:

1. Het overgebleven bestuur en de bondsraad worden op non actief gezet;
2. In een interim-periode, maximaal drie maanden, worden onder leiding van een

ervaren reorganisatie-deskundige met volmacht, de lopende zaken afgehandeld (in

samenwerking met de directeur van de JBN) en een nieuwe structuur wordt

ingevoerd;

3. Er wordt een bondsraad gevormd bestaande uit de districtsvoorzitters en uit ieder

district nog een persoon, judoka liefst met financiële competenties. Dus een bondsraad

van 14 personen;

4. Bestuur-teams kunnen zich melden om verkozen te worden:

– een bestuur-team bestaat uit voorzitter, secretaris, penningmeester,

portefeuillehouder breedtesport en opleiding, portefeuillehouder topsport.

– de voorzitter van een bestuur-team levert een beleidsplan voor vier jaar

(Olympische cyclus);

5. De bondsraad kiest een bestuur-team;
6. Tweemaal per jaar wordt de uitvoering van het beleid op details door bestuur en

bondsraad geëvalueerd, gecontroleerd en eventueel bijgesteld;

7. De districten conformeren zich, onder leiding van de districtsvoorzitter, aan het beleid van

het bestuur van de JBN;

8. Een Raad van Toezicht wordt ingesteld, die één of tweemaal per jaar vergaderd en

toezicht houdt op het functioneren van bestuur en bondsraad.

(Graag wil ik het team dat ik eerder met namen noemde stimuleren om een team te vormen, een beleidsplan te schrijven en om deel te nemen aan de bestuur-team verkiezing!)

Uiteraard moet de laatste optie verder worden uitgewerkt en dat is aan de leider van de reorganisatie en de directeur van de JBN.

De titel van dit artikel is provocerend; troost u met de gedachte dat ik zelf ook tot de “ouwe zakken” behoor!

Wat door mij is bedoeld is het onderstaande:

– Geen oude wijn in nieuwe zakken;

– Geen nieuwe wijn in oude zakken;

maar

– NIEUWE WIJN IN NIEUWE ZAKKEN

Willem Visser

8e dan Judo IJF

Open Innovation in the Origins of Judo

by Ferran Agúndez

excerpt from chapter 6 of Judo management_Apply the philosophy of judo to leadership.

Jigoro Kano, the father founder of Judo used an innovation strategy similar to what we know now as Open Innovation, an approach for developing innovation pro­posed by Professor Henry W. Chesbrough in 2003. The main idea of this approach is that organisations can, and must, use external ideas as well as their own and, through cooperation with other organisations, develop innovation processes. That is to say, the approach proposes combining internal knowledge with ex­ternal knowledge in order to invigorate the creative process, implement it and achieve its objectives.

Kano was mindful of the advice of his American professor, Ernest Fenollosa, to not systematically renounce Japanese arts and traditions. Therefore, he drew inspiration from the combat system of samurais, rooted in his own culture, thus enabling a better understanding and quick dissemination among the population.

Jigoro Kano was also able to seize the opportunity offered by the new times. The winds of change and modernisation that reached Japan meant that tradi­tional martial arts were associated with the anachronistic practices inherent to feudal Japan. Kano took advantage of this decline to access knowledge that the more than one hundred different traditional jujutsu schools kept in secrecy. Each school hid its technical knowledge from the others, aiming to prevent its secrets being used against it. By doing so, they aimed to maintain a competitive edge over the other forms of fighting. The transmission of this knowledge was conducted in a highly selective way to the most trusted students and when the sensei saw that his time in charge of the school was drawing to a close.

Faced with the possibility that their knowledge would disappear with the new times, the senseis of the schools overcame this reticence and were willing to open­ly explain their technical knowledge of throws, pinning techniques, chokes and joint locks to a young Jigoro Kano, who was eager to learn and had a clear aim: to create something useful for society. This intensive learning exercise enabled him to found his own school in 1882, with an unprecedented amalgam of techniques.

I started my Olympic camp December 12^th, 2019 in the United States of America with coach Mohamed Ali Melghagh. The weeks that I have trained in The United States was one of the hardest camps that I have experienced and the best that I have felt for a competition. We trained more hours, did specific work and at an early stage of the preparation I felt ready for the Olympic Qualification that was coming.

I competed January 28^th, 2020 in my first tournament of the year, the Mexico Taekwondo Open. My first match was against former world champion of Mexico, Saul Gutierrez. For me this was the time to see how my preparations are going and I can say that it went better than expected. After three rounds, the last round ended with a score of 25-25. To determine a winner there was another round (golden point). The person who makes the first point will be the winner. This eventually became the Mexican.

This game went very well, until I got a kick in the face during the beginning of the third round that disturbed my focus. After this kick I saw black for a few seconds, but in order not to give the Mexican the feeling that I was dizzy, I continued to attack and managed to equalize the score after falling behind. After my game I still had severe pains on the right side of my face and severe swelling started to develop. When I visited the doctor, who was present at the tournament I was told that I probably suffered a mild concussion from this kick in the face. I was also told that it would be better to analyze how heavy this blow was if I did not fight through it. I was advised to continue to ice my face and was given a painkiller against the pain.

“News”

After I returned to the USA the swelling had not subsided and I still had a splitting headache and tension in my face. I decided to go to the doctor who then advised me to go to the emergency room for a CT scan. This CT scan indicated that I had fractures in my face from that blow and was admitted for a few days at the Aventura hospital. Eventually I was seen by a facial specialist who told me it does not require surgery, but a rest of at least two to three months. This news was supposed to be good news but was horrible for me because I only had approximately three weeks until the Olympic qualifiers.

“Stubbornness”

After I was discharged from the hospital with the advice to take it easy for two to three months, I went to training the next day. I kept looking at my calendar how much time I had to prepare for the qualifying tournament that was two weeks away and was due to be held on March 11 and 12, 2020.

The first day I was taking it easy because of the pain I was having. I only did flexibility exercises and balance. The second day I did some movements that did not cause too much pain, but the more I looked at my calendar, the more I got the urge to pick up the thread and realize my Olympic dream. The third day after being discharged from the hospital, I started training more intensively and ended my week with a tough Saturday morning workout. This training started with a taekwondo training and completed my training with an intense training in the park. After this training I felt relieved and got more hope and my future to be an Olympian was bright again, although I was in a lot of pain during this whole week of training. I continued the day with my mother who took a loan and flew to America to support me during this difficult period.

“Reality”

The next day about three o’ clock in the morning I woke up feeling unwell. With a severe headache (like other days) and severe body aches, I went to the restroom and started vomiting. This did not stop immediately. After forcing myself to stop I managed to take a cold bath and went back to bed. Shortly after I had to rush to the restroom because of diarrhea. In addition to the daily headache, this was a terrible period that I wanted to pass as soon as possible. After talking to some doctors thru the phone in Suriname about my health, I was told that this could be the effect of no rest and intense training after that hard blow I received during the tournament. I need to rest!

After eventually choosing to rest for a few days, it became more difficult mentally to stay focused and happy. I was supposed to see the facial specialist again, but after I was told what my hospital bill is going to be and not clear if my insurance will cover it, it was a safer step for me  to consult with third parties first.

“Dilemma”

Eventually I managed to see a doctor in America for advice through some networks of my coach. Here I was told clearly that I should not participate in the qualification tournament that would be in a week. The doctor had informed me that if I get hit in the same place, chances are that I would no longer be able to move my eye, go blind, or damage my eye completely. “This is not worth an Olympic sport,”, the doctor said. At this point, I had to hold back my tears. When I went back where I was staying, I informed my coaches with the news and they advised me the same. This was one of a difficult decision I had to make. Looking back at all the sacrifices I have made and not being able to realize my dream of being the first Surinamese Taekwondo athlete to qualify for the Olympic Games 2020.

I am currently in Suriname and have followed the qualifying tournament over the internet with a broken heart, but not a broken spirit. I am now on both feet, healthy and well.

The only chance I got to participate in the upcoming Olympic Games 2021 is through a wild card. I am still hopeful to receive a wild card that has already been requested. This will give me the chance to live my dream and write history as the first taekwondo athlete that will compete during the Olympic Games. So, I ask to please keep supporting me on my way to the Olympic Games 2021, because when I do get this wild card, I WILL BE READY!

“THE BEST IS YET TO COME”

TEAM UNTOSHABLE

“Als judobond zijn we er de afgelopen jaren onvoldoende in geslaagd om talentvolle judoka’s een optimale leerweg te bieden tot topjudoka”.

Dit is een onderdeel van een persbericht van de JBN, dat zeer recentelijk is verspreid. En het zou bepaald niet opzienbarend zijn geweest als de volgende zin als volgt zou zijn geweest: “ Als directeur topsport van de JBN ben ik verantwoordelijk voor het resultaat en daarom treed ik terug als directeur topsport van de JBN. Graag wil ik iedereen bedanken…..enz.” Welnu, die vervolgzin was er niet, omdat ‘koste wat kost’ de eigen functie behouden moet blijven (en ‘koste wat kost’ kost altijd teveel)!

Nadat Ben Sonnemans als technisch directeur de JBN was uitgewerkt, is eerst een hockeyer en daarna een schaatser bezig geweest om ‘de bal dan wel mis te slaan’ of ‘de verkeerde baan te nemen’. Ben Sonnemans kreeg niet eens de tijd om zich fatsoenlijk in te werken en daar hij zich niet neer wenste te leggen bij het hockey-management van het NOC vertrok hij.
(Hockey…mondiaal een heel kleine sport, evenals schaatsen overigens. Ooit meer dan 15 landen zien deelnemen aan EK, WK en/of Olympische Spelen bij hockey en schaatsen? Welnu, bij judo meer dan het tienvoudige van 15! En moeten wij als judoka ‘onze oren dan laten hangen’ naar kleine sporten als hockey en schaatsen?)
Ook werd het mooie woord “leerweg” geïntroduceerd, dat bleek dus ‘de verkeerde baan’ te zijn.

“Waarom richt je jezelf, met jouw talent, niet op de absolute top” vroeg ik een tijdje terug aan een judoka en het antwoord was: “laat ik het er maar op houden dat er geen wederzijds vertrouwen is op meerdere vlakken; en in mijn nieuwe sport mag ik zelf ook invloed uitoefenen op het invullen van mijn trainingsschema……!” Later vernam ik, dat veel judoka hun droom om dezelfde redenen hadden opgegeven!

Als judoka (en bepaald geen hockeyer of schaatser) krijg ik dan een brok in mijn keel; ja, die judocoach waar men eens over schreef dat hij ‘verstoken was van iedere vorm van gevoel’, krijgt dan een brok in zijn keel en tevens een gevoel van machteloosheid, omdat hij hier niets meer aan kan veranderen.

En onder het regiem van hockeyers en schaatsers, die door piloot Maurits Hendriks, met als grondnavigator Jos Hell, de JBN in zijn geparachuteerd, zijn talloze judoka voor topjudo verloren gegaan en is jarenlang een corona-achtige aanslag gepleegd op de judo-clubs in Nederland, waardoor veel judo-clubs aan het infuus liggen.

Het is verschrikkelijk dat talrijke talentvolle judoka ‘de jas aan de kapstok hebben gehangen’ en veel judocoaches ‘hebben de pijp aan Maarten gegeven’ en hebben dus ook vrijwel geen bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van jonge judoka, jonge mensen met ambitie om ‘alles eruit te halen wat er in zit’.

Als je als directeur topsport van de JBN op je geweten hebt dat jonge judoka zijn gestopt, clubcoaches zijn afgehaakt en clubs zijn gemarginaliseerd, mag je dan doodgemoedereerd op ‘je comfortabele stoel blijven zitten’? En heb je dan zelf niet het inzicht, dat je niet als ‘een bonus-trekkende verliesgevende Air France CEO’ in functie kunt blijven? En dat je ruimte moet maken voor iemand die ‘de bal wel weet te raken’ en die ‘wel de juiste baan neemt’?

En in dezelfde alinea wordt dan “een nieuwe structuur” gepresenteerd, waarin “hand in hand met de clubs gebouwd moet worden aan een goed gevulde vijver aan potentiële topjudoka’s”. (We moeten nu wel oppassen dat we, als de huidige directeur topsport tot inzicht is gekomen, geen zwemmer of roeier als directeur topsport JBN krijgen….)

Dit onderdeel van de zogenaamde “nieuwe structuur” bestond al sinds het voorzitterschap van Frans Hoogendijk (de beste voorzitter van de JBN ooit) met zeer veel internationale successen van junioren en senioren en….met 60.000 actieve leden in de bond!
Maar, de oude structuur met “full time programma’s op de RTC’s zullen nog tot 31 juli 2021 in stand blijven”, zo wordt in het persbericht gemeld. Nu neem ik toch aan dat hier een typefout is gemaakt? “31 juli 2021” moet natuurlijk zijn ‘31 juli 2020’.

En wat als het nu eens geen typefout is? Weer een groot aantal ambitieuze judoka die afhaken, weer meer gedemotiveerde coaches en een aanslag op de clubs?
Geen zorgen, het is een typefout!?!

Of loopt het contract van de huidige directeur topsport misschien tot 31 juli 2021…..?

“ ….. onderaan de streep hebben we onszelf een onvoldoende gegeven…..en besluiten nemen die bijdragen aan een opleidingsstructuur die toekomstbestendig is”. Ook dit is een citaat uit het persbericht en dan mag men toch aannemen dat het juiste besluit, zoals hierboven is beschreven, al is genomen!

Een belangrijke verandering is, citaat: “Op het NTC wordt duidelijker onderscheid aangebracht tussen het seniorenprogramma en het juniorenprogramma in de academie (start zomer 2020)”.

Op het eind van het persbericht dus toch nog een adder onder het gras, want weer wordt een aanslag gepleegd op de relatie judoka-clubcoach en de clubs, daar jonge judoka verplicht worden naar de JBN academie te gaan, zonder te weten welk ‘programma’ daar wordt aangeboden en zonder dat zijzelf of de clubcoach invloed heeft op die individuele (?) programma’s. En wordt er hier dan voorbijgegaan aan de alom gehoorde kritiek, dat er geen technisch programma is, simpelweg omdat men geen interesse heeft in techniekontwikkeling of geen kennis heeft van techniek en de ontwikkeling daarvan?

Uiteraard mag dit artikel geen herhaling worden van wat ik eerder, ook hier, publiceerde; toch nog een ‘ruwe schets’ van het ideaalbeeld:

* Het judo op Papendal is de plaats waar judoka, junioren en senioren, op het hoogste landelijke niveau randori kunnen doen;
* Op Papendal hebben judoka de gelegenheid om het individuele krachtrainingsprogramma af te werken;
* Het niveau op Papendal moet in alle opzichten het hoogste nationale niveau zijn, zodat judoka en clubcoaches de noodzaak inzien en judoka graag willen trainen op Papendal;
* De clubcoach heeft de eerste relatie met de judoka en is als het ware de projectmanager. De bondscoach is de programmamanager die meerdere projecten kan leiden;
* De clubcoach is de opleider van de judoka en de club is de thuisbasis van de judoka; de thuisbasis daar waar de judoka vandaan komt en waar de judoka altijd op terug kan vallen.

Er wordt gesproken over “nieuwe structuur” en daarover het onderstaande.
De structuur, het ideaalbeeld, kan bestaan uit twee onderdelen:

A. Een structuur met processen die continuïteit en kwaliteit ontwikkelt, perfectioneert en bewaakt. Dit is een structuur met een grote mate van vrijheid voor judoka, clubcoaches en bondscoaches om dwars door de organisatie samen te werken, kennis te delen en nieuwe ideeën uit te werken.
B. Het andere deel van de structuur is gericht op het ontwikkelen van de organisatie en de daarmee gepaard gaande ontwikkeling van judoka, clubcoaches en bondscoaches. Ook hier krijgen allen de vrije hand om met elkaar samen te werken.

Iedereen die met een proces, project of programma bezig is moet weten dat zij/hij daaraan ondergeschikt is en men kan dus door het bestuur worden geleid, begeleid en bijgestuurd.

En tot slot ‘het bestuur’.
De Judo Bond Nederland is een bijzonder ouderwetse organisatie. Het gaat me hier te ver om dat nader toe te lichten en ook hierover heb ik al eerder kort gepubliceerd. Dus ik beperk me tot het beknopt schetsen van een ideaalbeeld.

* De verkiezing van het bestuur gaat niet meer op individuele basis; een bestuur wordt verkozen als team op basis van een uit te voeren beleidsplan voor vier jaar.
* Een team bestaat dus uit een voorzitter, een financieel specialist, een secretaris, een topsport specialist en een breedtesport/opleiding specialist.
* Uit verschillende teams, aangevoerd door een potentiële voorzitter, wordt door de bondsraad een keuze gemaakt voor de tijd van vier jaar, bij voorkeur een Olympische cyclus.
* Het bestuur voert het beleidsplan uit en de bondsraad controleert tweemaal per jaar de voortgang van de uitvoering van het beleid.
* Het bestuur krijgt gedurende deze periodieke vergadering de gelegenheid om verantwoording af te leggen en om de noodzakelijke aanpassingen aan de bondsraad voor te leggen.

Ook hier geldt: Iedereen die met een proces, project of programma bezig is moet weten dat zij/hij daaraan ondergeschikt is en dat geldt ook voor bondsraad en bondsbestuur.

Het ideaalbeeld ontstaat in de verbeelding en zonder verbeelding geen resultaat.

200430
Willem Visser

Misschien merk je het niet direct, maar uiteindelijk kunnen slechte eetgewoontes je weerstand verzwakken, waardoor je vatbaarder bent voor ziekten. Zelf verantwoordelijkheid nemen voor je welzijn en gezondheid, is belangrijk!

Onze dagelijkse voeding is het allerbelangrijkst voor een fit en gezond lichaam. Goede gezondheid is een kwestie van een goede balans hebben in lichaam en geest. Stress verstoort deze balans vaak. Stress of persoonlijke/psychische problemen zorgen ook voor gemakzucht, geen zin hebben om te koken, ongezond eten, terwijl het helemaal niet moeilijk is en zo ontzettend belangrijk om goed voor jezelf te zorgen.

Stress

De adrenaline die zich door de druk van het Coronacrisis in het lichaam opstapelt, is niet zonder gevaar. Stress kan fysieke én psychologische schade aanrichten. Wie stress heeft en/of weinig tijd, grijpt makkelijker naar een snelle, ongezonde hap. Zonder dat je het beseft, verlangt je lichaam hier immers naar in tijden van stress. Boosdoener is het stresshormoon cortisol dat je drang naar vet, zoet en zout voedsel aanwakkert, precies de voedingsstoffen die stress bevorderen en je juist niet moet eten!

Wat doen?

Het is heel simpel… door minder (intensief) te trainen en het wegvallen van wedstrijden gaat je energieverbruik naar beneden. Dat betekent dat je dus ook minder energie nodig hebt dan normaal. De kans bestaat dan dat je onnodig aankomt, terwijl spiermassa afneemt.

De meesten van jullie waren een aantal weken geleden topfit qua vetmassa en gewicht. Als je dit kunt behouden, zal je veel sneller weer op niveau zijn. Tegelijkertijd is dit zeker geen periode om aan afvallen te denken, dat is een extra stress voor het immuunsysteem. Dus we moeten gewicht gelijk proberen te houden.

Weeg regelmatig

Houd je gewicht regelmatig in de gaten, liefst dagelijks. Kijk niet naar het getal wat daar uitkomt maar kijk naar de trend van de lijn die je ziet. Het gewicht kan wat schommelen door veranderingen in vochthuishouding. Een keer een hoger of een lager gewicht zegt niets, maar het is belangrijk om naar de trend te kijken.

Eet minder producten met hoge energiedichtheid

Minder inspanning betekent minder energie verbruik en dus ook minder eten. Houdt vooral rekening met producten met een hoge energiedichtheid. Door het minderen van vetten in jouw voeding én het beperken van suikerrijke producten kun je dit het gemakkelijkst bereiken.

Eet ook een stukje fruit, bakje yoghurt, sneetje brood, knäckebröd, rijstwafel, gekookt eitje kan ook als tussendoortje worden gebruikt. Zoek naar eiwitrijke producten; die zijn meestal meer verzadigend.

Vermijd zoveel mogelijk het snacken en snaaien

We kennen het allemaal: koekjes, snoepjes, chips, paaseitjes…. Blijf een kwalitatief goede voeding gebruiken en houd je vast aan 4-5 gezonde eetmomenten per dag. Eet bij iedere maaltijd groenten of fruit, volkoren producten, magere eiwitten. Neem bij het ontbijt altijd iets van zuivel ((soja) melk, (soja) yoghurt, kwark). Kook eens een extra eitje of maak een (groente)omelet bij bijv. de lunch. En eet meer groenten.

Eiwitrijke tussendoortips:

– Brood met zalm, tonijn of kip
- Kwark,Skyr of Griekse yoghurt

– Boterham met eiwitrijk beleg
- Eiwitreep

Vermijd sapjes uit pak, maar ook verse kant-klaar-sapjes en frisdranken

Je hebt 3-5 sinaasappels nodig om 1 klein glaasje sap te krijgen. Dat sap bestaat vrijwel alleen uit suiker, want de vezels gooi je weg en krijg je niet binnen. Eet dus gewoon 2-3 porties fruit per dag. Dat vult meer en is uiteindelijk veel gezonder.

Drink bij de maaltijden en tussendoor vooral water (evt. met smaakje), thee (evt. met smaakje) of koffie.

Vermijd ook alcohol. Alcohol bevat bijna 2 maal zo veel energie en is het ook een remmer van het herstelproces.

Eet minder

Als je trainingsarbeid vermindert, zorg dan ook dat je portiegroottes iets kleiner zijn. Dat geldt niet voor groenten maar wel voor de rest. Een klein beetje minder bij elke maaltijd gaat een groot verschil maken na een paar dagen.

Wil je blijvend een gezond gewicht? Ga minder eten, gezonder eten en meer bewegen. Kies voor een verantwoord eetpatroon, waarbij je geleidelijk afvalt en/of stabiel blijft en toch alle voedingsstoffen binnen krijgt.

Om de kans op het oplopen van het coronavirus zo klein mogelijk te houden, adviseren wij de richtlijnen van het RIVM te volgen.

De TeamNL sportdiëtisten en -voedingsdeskundigen staan voor je klaar als je hulp nodig hebt.

Bel, mail of app gerust als je vragen hebt en/of een persoonlijk (aangepast) voedingsplan wilt.

Met sportieve groet,

Danielle Gommers-Vriezema

Sportdiëtist en leefstijlcoach

Met meer dan 10.000 positief geteste mensen verspreidt het coronavirus zich steeds meer in Nederland. Nu het coronavirus rondwaart vraag je je vast af of je een goede weerstand hebt en of het nodig is die te verbeteren. In deze ongewone tijd is het een uitdaging om zelf fit en scherp te blijven, maar slaapgebrek, stress en slechte voeding dragen bij aan een slechtere weerstand! Dus ga er wat aan doen!

Maak je immuunsysteem zo sterk mogelijk

Door gezond te eten, genoeg te slapen en regelmatig te bewegen blijft je weerstand zo hoog mogelijk. Ga vooral nog wel naar buiten en blijf niet binnen zitten. Met een goede weerstand is je lichaam beter bestand tegen ziekmakende bacteriën en virussen en word je minder snel ziek. Mocht je toch ziek worden, dan herstel je sneller.  Uit literatuuronderzoek blijkt wel dat voedingsmiddelen als kiwi, vlierbessensiroop, visolie, pre- en probiotica en knoflook kunnen helpen om luchtweginfecties te verminderen, minder vaak moe zijn en beter slapen.

Wat met eten?

Tijdens deze periode van thuis blijven, thuis trainen en geen wedstrijden is het belangrijk zo fit mogelijk te blijven, zodat je over en aantal weken op vrijwel hetzelfde niveau alles weer kunt oppakken. Het is ook belangrijk dat we het immuunsysteem zo sterk mogelijk maken zodat als er een infectie komt dat je lichaam deze effectief en snel kan bestrijden. Een goede hygiëne is daarom van essentieel belang.

Deze beperkingen betekenen improviseren met de training, maar het is ook cruciaal om goed op je voeding te letten, om het immuunsysteem optimaal te ondersteunen, om spiermassa te behouden en omdat je energiebalans (mogelijk) veranderd is.

Eet gevarieerd

Eet veel groente en fruit: dagelijks minimaal 250 gram groente en 2 porties fruit.
Kies vooral volkoren. Eet een portie vlees, vis, kip of vleesvervangers (zoals peulvruchten, noten of tofu) per dag.

Fruit en groente voor een beter immuunsysteem

Wissel verschillende (kleurrijke) fruit- en groentesoorten goed af. Deze mix lijkt je immuunsysteem een handje te kunnen helpen. Ideeën voor verschillende groentesoorten zijn: spruitjes, broccoli, bloemkool, paprika, wortelen en groene bladgroenten. Voorbeelden van fruit zijn: sinaasappels, mandarijnen, aardbeien, kiwi, mango, bessen, frambozen, banaan en bramen. Zelfs als deze uit de diepvries komen is dat goed. Het is ook goed om per maaltijd meerdere soorten tegelijk te eten.

Eet voldoende eiwitrijke producten

Eiwitten zijn belangrijk voor spieren maar ook voor het immuunsysteem. Zorg voor minstens 4 eiwitrijke eetmomenten op een dag met minimaal 20 gram eiwitten (ontbijt, lunch, diner en 1-2x tussendoortje)

Koolhydraten tijdens training

Neem koolhydraten (bijvoorbeeld een sportdrank) tijdens de zware trainingen. Dit helpt het immuunsteem.

Voedingssupplementen

De volgende supplementen kunnen bijdragen aan een goed werkend immuunsysteem neem dagelijks: 15 mcg Vitamine D (1000 IU), 500 mg Vitamine C, 15 mg Zink en Probiotica (2 flesjes Yakult). Als je een beginnende verkoudheid voelt opkomen, neem dan zink zuigtabletten.

Let op dat je wel producten neemt die NZVT getest zijn. Dit kun je controleren in de doping waaier app.

Ondanks dat het coronavirus niet kan worden overgedragen via voedsel, is het wel belangrijk om hygiënisch met voedsel om te gaan. Zo voorkom je dat mogelijk toch een virusdeeltje op je eten terechtkomt.

BEHOUD JE SPIERMASSA

Spieropbouw wordt gestimuleerd door training en eiwitten in de voeding. Uit onderzoek is gebleken 5 dagen niet trainen tot 1-1,5 kg spierverlies kan leiden. Ga je spierafbraak tegen door de combi van training en eiwitrijk eten.

Maar train ook niet te extreem, dit kan je immuunsysteem verzwakken.

BEHOUD JE LICHAAMSGEWICHT

Het is heel simpel… door minder (intensief) te trainen en het wegvallen van wedstrijden gaat je energieverbruik naar beneden. Dat betekent dat je dus ook minder energie nodig hebt dan normaal. De kans bestaat dan dat je onnodig aankomt, terwijl spiermassa afneemt.

De meesten van jullie waren een aantal weken geleden topfit qua vetmassa en gewicht. Als je dit kunt behouden, zal je veel sneller weer op niveau zijn. Tegelijkertijd is dit niet het juiste moment om aan afvallen te denken, dat is een extra stress voor het immuunsysteem.

Weeg je regelmatig, neem minder kcal rijke produkten, vermijd snaaien en snacken!

Zie ook mijn andere blog over “Behoud lichaamsgewicht”.

Om de kans op het oplopen van het coronavirus zo klein mogelijk te houden, adviseren wij de richtlijnen van het RIVM te volgen.

De TeamNL sportdiëtisten en -voedingsdeskundigen staan voor je klaar als je hulp nodig hebt.

Bel, mail of app gerust als je vragen hebt en/of een persoonlijk (aangepast) voedingsplan wilt.

Met vitale groet

Danielle Gommers-Vriezema

Sportdiëtist en leefstijlcoach